Blossom Stories : Enjoy every minute of life

March 3, 2011

เพราะเวลาเป็นสิ่งมีค่า..

Filed under: Lifestyle — blossom2219 @ 10:24 pm

หลังจากตั้งเค้าอึมครึมมาหลายวัน วันนี้ฝนกระหน่ำเล่นงานสาทรเกือบทั้งวันเลย จนดิฉันต้องเหลือบมองปฏิทินให้แน่ใจว่าเราอยู่ในเดือนมีนาคมจริงๆ นะ มันกำลังจะเข้าหน้าร้อนมิใช่หรือ มะม่วงแรดก็มีให้กินแล้ว ทำไมฝนมาแซงคิวปาดหน้าฤดูร้อนซะงั้น

ดิฉันออกจากที่ทำงานตอนมืดแล้ว เห็นคนยืนหน้าตึกเยอะแยะเหมือนวันซ้อมหนีไฟ นึกว่ามีเหตุการณ์อะไร ทีแท้ก็ฝนตกนี่แหละค่ะ ทุกคนรอให้ฝนซาหรือฝนหยุดแล้วถึงจะออกเดินทางกันได้ แต่ดิฉันคว้าผ้าคลุมไหล่ที่ถือติดมา คลุมหัวไว้เหมือนสาวภารตะแล้วเดินลุยท้าฝนออกมาเลย..กว่าจะเดินถึงสะพานลอย ข้ามสะพานลอย มานั่งมอเตอร์ไซค์พี่วินเข้าบ้านอีก เปียกสนิทแน่นอนค่ะ ฮา

ระหว่างนั่งรถก็หนาวสั่นกึกๆ แล้ว แต่ดิฉันเป็นคนไม่ชอบรอ พ่อดิฉันเป็นคนตรงต่อเวลา แม่สอนว่าเกิดใต้ฟ้าอย่ากลัวฝน และคุณครูบอกว่าอย่าล้างผลาญเวลา ดิฉันไม่ได้ใจร้อนนะคะ แต่ไม่อาจยืนนิ่งๆ เพื่อรอให้ฝนหยุด (ซี่งเมื่อไหร่ก็ไม่รู้?) ได้ ลูกสาวที่รออยู่คงไม่ปลื้มหรอกค่ะ ถ้าแม่รอจนฝนหาย ถึงบ้านเลยเวลาเข้านอน หรือติดบนแท็กซี่อีกสักชั่วโมง..ด้วยเหตุฉะนี้ ดิฉันยอมลุยฝน ยอมเปียก ยอมหนาวสั่น เพื่อกลับให้ถึงบ้านดีกว่า

ผลปรากฎว่าแม่ต้มมาม่าต้มยำกุ้งใส่ไข่รอ หลังจากถอดเสื้อผ้าเปียกปอน อาบน้ำอาบท่ามานั่งกินน้ำซุปร้อนๆ แซบๆ นั่งมองฝนตกริมหน้าต่างไปด้วย แหม แอบสะใจค่ะ ดีใจที่ตัวเองไม่เคยยอมแพ้ฝน ไม่เคยกลัวเป็นหวัด (เพราะฉีดวัคซีนแล้ว 555) รู้สึกว่าไม่เสียเวลากับการรอคอย และการตากฝนของตัวเองเพื่อให้ถึงบ้านนั้น คุ้มค่าเสมอ เพราะดิฉันเชื่อว่าเวลาเป็นสิ่งมีค่าเกินกว่าจะหมดไปกับการรอค่ะ

ดิฉันเคยตากฝนที่กระหน่ำแรงตอนบ่าย เพื่อไปรับลูกที่โรงเรียนด้วย เพราะคิดเพียงว่า ถ้าเสียงออดบอกเวลาเลิกเรียน แต่ลูกออกมาไม่เห็นใครจะรู้สึกยังไง ถ้าต้องรอให้ฝนหาย จะนานแค่ไหนถึงจะได้กลับบ้านกัน ลูกจะหิวไหม เขาจะใจเสียหรือเปล่า อากาศชื้นแฉะ เราก็อยากเปลี่ยนชุดอยู่บ้านสบายๆ ใต้ผ้าห่มอุ่น อย่ากระนั้นเลย ลุยค่ะ..

ผลปรากฎว่าไปถึงโรงเรียนในสภาพเปียกปอน แต่ฝนซาพอดี และเป็นผู้ปกครองคนแรกที่เข้าไปรับนักเรียนในวันนั้น อุ๊ก อุ๊ก ยิ้มแป้นออกจากห้องเรียนอยู่คนเดียว (นักเรียนคนอื่นยังกลับไม่ได้เพราะยังไม่มีผู้ปกครองคนไหนมารับ) ด้วยความภูมิใจว่าแม่เป็นคนรักษาคำพูดแบบที่เคยบอกไว้จริงๆ จะฝนตกฟ้าร้อง แม่ก็ต้องมารับให้ทันเวลา

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า เลือกที่ทำงาน เลือกโรงเรียนที่ใกล้บ้านเอาไว้นะคะ ไม่เสียเวลา เพราะเวลานั้นมีค่าเกินกว่าหมดไปกับการเดินทางนานๆ และการรอคอย จริงๆ ค่ะ

Leave a Comment »

No comments yet.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: