Blossom Stories : Enjoy every minute of life

October 22, 2010

มีความสุขกับทุกวันของชีวิต

Filed under: Lifestyle — blossom2219 @ 11:14 am

 

การได้อยู่กับเด็กๆ นี่ทำให้เรารู้สึกกระชุ่มกระชวยอยู่เสมอ ว่าไหมคะ? เปล่าหรอกค่ะ ดิฉันไม่ได้มุ่งมั่นจะเปิดเนอร์สเซอร์รี่ หรือ สถานรับเลี้ยงเด็กอ่อน และไม่ได้ “กินเด็ก” ฮา จริงๆ ตัวเองก็มีน้องชายอยู่คนเดียว ไม่ได้คุ้นเคยกับการอยู่ใกล้กับคนอ่อนวัยเท่าไหร่ แต่เหมือนจะบุญพาวาสนาส่งให้ชีวิตต้องมาพัวพันกับคนอ่อนวัยกว่าเสมอ

ตอนไปเป็นวิทยากรพิเศษให้เด็กมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง ก็มีสาวน้อยตัวโต หูตูบ เอ๊ย ไม่ใช่ ตัวโต แก้มป่อง มาคุยด้วย ตอนไปดูคอนเสิร์ตก็เจอกลุ่มน้องๆ ที่มาปลื้มเราพอๆ กับปลื้มศิลปินด้วย ว้าววว เหมือนเป็นเพื่อนต่างวัย ซึ่งให้เกียรติและสุภาพกับเราดี ตอนแรกเขาก็คงดูเกร็งๆ แต่หลังๆ ก็กันเองสนิทสนมดี ใครจะไปรู้ว่าเด็กคนหนึ่งก็ช่วยเปิดโลกทัศน์คนทำงานอย่างเราได้เยอะเหมือนกัน

เด็กวัยรุ่นมีศัพท์เยอะที่ดิฉันไม่ค่อยรู้จัก ต้องทำหน้างงและถามเขาว่าแปลว่าอะไร เช่น “รั่ว”  “เยอะ”  “สุโค่ย” “อึน” “แหร่ม” “นอยด์”  “แรง” ฯลฯ ฮาดีเหมือนกันค่ะ ถ้าวันหนึ่งอุ๊ก อุ๊ก โตไม่รู้จะมีอีกเยอะไหม กะว่าจะเขียนพจนานุกรมสักเล่ม ฮา

ดิฉันได้มีโอกาสไปอยู่ติดแคทวอล์กในช่วงงาน Fashion Week ของนิตยสารหัวนอกฉบับหนึ่งเมื่อเร็วๆ นี้เพราะน้องเขาฝึกงานกับบริษัทออร์กาไนเซอร์ที่จัดงาน เลยสามารถซิกแซกกับสิทธิพิเศษพาเข้าไปเป็นแขกในงานได้

เกิดมาก็เคยเห็นนางแบบเขาเดินกันฉับๆ แบบในช่อง Fashion TV นี่แหละค่ะ ใส่เสื้อผ้าสวยๆ หน้าบึ้งๆ (เพราะเขาขายเสื้อผ้า ไม่ได้เป็นนางงามมิตรภาพ เอิ๊ก เอิ๊ก) รองเท้าส้นสูงแบบที่ต้องช่วยลุ้นว่าเขาจะหกล้มไหม เวทียาวๆ แสงแฟลชพรึบพรั่บเหมือนที่เห็นในทีวีเลย เห็นนางแบบชื่อดังหลายคน น้องบอกว่ามีแต่ “เซเล็บ” ที่จะได้รับเชิญมางานแบบนี้ ป้าดด มิน่า อีตอนไปอยู่ในงานรู้สึกไม่เข้ากันกับตัวเราอย่างแรง เพราะวันนั้นไอ้เราก็หัวกระเซิง แต่งตัวปอนๆ ชนิดที่ว่าคนเก็บตั๋วหน้างานยังดูไฮโซกว่าเลย เฮ้อ แต่มันผ่านไปแล้วค่ะ อีกหนึ่งประสบการณ์ข้างเวทีนางแบบเลยนะ วิ้ววว

เวลาไปกับเด็กๆ แบบนี้ ดิฉันว่าจะมาให้เด็กออกตังค์หารครึ่งนี่คงไม่ไหว เพราะเขายังไม่ได้ทำงานทำการอะไร กินข้าวดูหนังเล็กๆ น้อย คงไม่ถึงกับทำให้ดิฉันลำบาก แต่น้องเขาน่ารักค่ะ ขอเลี้ยงตอบแทนด้วยการพาไปร้องเพลงที่คาราโอเกะหรู ซึ่งเธอได้ Gift Voucher มาจากบริษัทที่เคยไปฝึกงานเหมือนกัน

เอาละสิ ดิฉันไม่ได้ไปร้องเพลงมานานมากแล้ว เพราะเพื่อนๆ ก๊วนร้องเพลงแยกย้ายกันไปปฏิบัติภารกิจครอบครัว จะหาคนที่ร้องเพลงแนวๆ เดียวกันก็ยาก แต่น้องเขาบอกว่าที่นี่หรูมาก มีห้องร้องเพลงหลายสไตล์ให้เลือก เช่น ห้อง Theatre ที่แต่งให้เป็นเหมือนบรรยากาศในโรงหนัง ห้อง Studio ที่มีหุ่นบ่าว-สาวในชุดแต่งงานเหมือนสตูดิโอถ่ายภาพ ห้องที่แต่งแบบคุก แบบวินมอร์เตอร์ไซค์รับจ้าง ฯลฯ เธอบอกว่าเป็นเจ้าของเดียวกับชาเขียวชื่อดังยี่ห้อนั้นแหละค่ะ แบบว่าอยากไป ก็เลยไม่ปฏิเสธ ผลออกมาก็เป็นอย่างที่เห็น

ถึงหน้าจะเป็นคนละ generation แต่หัวใจก็ยังเฮฮา เบิกบานไปกับพวกเขาได้แบบไม่หลอกตัวเอง น้องคนหนึ่งเคยบอกว่าดิฉันยังดูเด็กกว่าอายุ เพราะยังโก๊ะ ดิฉันถือว่านั่นเป็นคำชมค่ะเพราะนั่นเป็นตัวตนจริงของเราที่ไม่ได้เสแสร้งแกล้งทำ

ถ้าเราไม่ปิดหู ปิดตา ปิดใจ ปิดโอกาส จนเกินไป ดิฉันเชื่อว่าความสุขยังรอเราอยู่ทุกหนทุกแห่งค่ะ

Leave a Comment »

No comments yet.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: