Blossom Stories : Enjoy every minute of life

May 30, 2010

หลากหลายรูปแบบของความรัก

Filed under: Entertainment — blossom2219 @ 5:28 pm

เคยได้ยินว่า ดูละคร แล้วย้อนดูตัว พอดีว่าไอ้เราก็ดันดูละครไม่ค่อยบ่อยด้วยสิคะ เลยไม่ค่อยได้ย้อนดูตัวเอง 555 แต่เนื่องจากไม่มีข้อห้ามว่าต้องดูละครสักกี่เรื่อง ถึงจะย้อนดูตัวได้ ดิฉันก็ขอใช้ หยกลายเมฆ นี่แหละค่ะเป็นกรณีศึกษา 

 

ดิฉันชอบละครเรื่องนี้จัง ยิ่งดูยิ่งชอบ มีมุมมองความรักหลากหลายจากเรื่องนี้ ที่เมื่อลองมาพิจารณาดู มันก็ไม่ไกลจากโลกแห่งความเป็นจริงเท่าไหร่นะคะ

 

ความรักสำหรับบางคน อาจหมายถึงการทำทุกอย่างให้ได้ครอบครองซึ่งคนที่เรารัก โดยไม่ต้องคำนึงถึงความรู้สึกว่า เขาจะรักเราไหม ขอให้ได้เธอมาเป็นพอ

 

สำหรับบางคน ความรักกลับหมายถึง หน้าที่และความถูกต้อง เหมือนที่นางเอกคนหนึ่งบอกไว้ว่า ความรักไม่ใช่ทุกสิ่ง และยอมทรมานใจจนลมหายใจสุดท้ายของชีวิต

 

สำหรับบางคน ความรักหมายถึง การยอมทุกอย่าง รวมทั้งยอมทิ้งศักดิ์ศรีของตัวเอง ยอมให้คนอื่นเหยียบย่ำ ขอแค่ให้ได้อยู่ใกล้กับคนที่ตัวเองรัก

 

สำหรับบางคน ความรักหมายถึงการยอมเสียสละความสุขส่วนตัว ยอมทำตามความต้องการของคนที่ตัวเองรัก แม้ความต้องการนั้นจะหมายถึงการให้เราไปแต่งงานกับคนอื่น แต่ก็ยังขอมีโอกาสได้เห็นหน้าคนนั้นที่เรารักเรื่อยไป

 

การที่เราเป็นคนตรงไปตรงมา ชัดเจน เด็ดขาดนั้น ก็สามารถย้อนมาเป็นภัยกับเราได้เหมือนกัน เหมือนอย่างฮุ่ยซันกับแอนนา ในเรื่อง ดูแล้วอดสงสารไม่ได้ แต่ก็แอบชอบคาแรคเตอร์นางเอกที่แข็งๆ นางมารนิดๆ แบบนี้

 

เนื้อเรื่องเข้มข้นดีแท้ค่ะ นักแสดงแต่ละคนถ่ายทอดออกมาได้ดีด้วย อยากจะชมว่าเป็นละครคุณภาพก็ไม่แน่ใจนักค่ะ เพราะช่อง 3 และช่องอื่นๆ มีละครมากมายหลายเรื่องเหลือเกิน ถ้าทุกเรื่องเป็นแบบนี้หมด ก็คงดีหมดเหมือนกัน ดิฉันได้ดูแค่เรื่องนี้ ก็คงขอพูดแค่เรื่องนี้แหละ

 

นิรุตติ์ ศิริจรรยา คนนี้เหนือชั้น ไม่ต้องมีคำบรรยาย ดูเป็นเถ้าแก่ที่มีบารมีมากๆ อาจารย์ปิ๊ป รวิชญ์ เล่นดีมาก ทั้งตอนหนุ่มตอนแก่ ทำให้หลงรักในตอนท้าย เพราะแววตาท่าทางคำพูดดูร้ายกาจ แต่จริงๆ แล้วเป็นคนที่ดีที่สุด ขณะที่น้ำผึ้ง เล่นโคตรดี บทส่งด้วย รู้สึกเธอจะคว้ารางวัลนักแสดงประกอบหญิงยอดเยี่ยมจากบทซู่หลิงด้วยค่ะ สมบทบาทจริงๆ ส่วนคุณเจนี่ ดิฉันเพิ่งเคยดูเธอเล่นละครครั้งแรก เธอพูดจาเป็นธรรมชาติดีจัง แต่งตัวก็สวยค่ะ (คงเป็นของฝ่ายเสื้อผ้า) แล้วก็ เพิ่งเห็นว่าคุณพัชฎะ นามปาน หน้าตาน่ารักมาก แม้พวกน้องๆ ที่ทำงานจะเรียกกันว่า เจ๊โฬม กรี๊ดดดด

 

เพลงประกอบละครก็ทำดนตรีได้เข้ากับเรื่องมาก คือ ออกแนวจีนเลย มีเสียงเครื่องดนตรีจีน แต่เพลงปิดท้ายที่ศิรศักดิ์ ร้องนั้น หวานจับใจ เนื้อหาดีด้วย ..เพราะเธอคือตะวัน ส่องประกายหัวใจ ผู้เดียวที่ใจปรารถนา.. ต้องนึกถึงพระนางไปด้วย โรแมนติกสุดๆ ลงตัวจังค่ะ เพราะมีชะตากำหนดไว้แล้ว เขาถึงได้มาพบกัน ถึงจะอยู่กันคนละซีกโลก วิ้วววว

 

เรื่องนี้สอนให้ดิฉันคิดได้อย่างหนึ่งว่า คนที่ภายนอกอาจจะดูใจร้าย ร้ายกาจกับเราที่สุด อาจจะเป็นคนที่หวังดีกับเราที่สุดก็ได้ ในขณะที่บางคนที่ดูอ่อนหวาน ปากหวาน ยิ้มแย้ม แต่ก็คิดปองร้าย อาฆาต เชือดนิ่มๆ ให้เราถึงตายได้ ก็มี..

 

ยังไงก็อย่าเพิ่งเสื่อมศรัทธาในความรักค่ะ เหมือนเพลงของคุณศิรศักดิ์..โฆษณาให้อีกนะเนี่ย

Leave a Comment »

No comments yet.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: