Blossom Stories : Enjoy every minute of life

May 13, 2010

อีกหนึ่งความฝัน..ที่เป็นจริง

Filed under: Lifestyle — blossom2219 @ 9:57 pm

การได้ทำในสิ่งที่ตัวเองรักนั้นถือเป็นความโชคดี แต่การรักสิ่งที่ตัวเองทำนั้นเป็นเรื่องจำเป็นที่จะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขค่ะ ขึ้นต้นซะคมคายและปรัชญาเลย ขอปาดความรักในเรื่องหยกลายเมฆไว้หนึ่งตอนนะคะ กระทู้นี้ต้องขยาย

 

ดิฉันรักงานที่ตัวเองทำจังค่ะ จะงานราษฎร์ งานหลวง ก็รักทั้งนั้น (เพราะมันได้ตังค์ 555)  แม้หลายคนจะบอกว่างานที่ดิฉันทำมันยาก กดดัน เครียด ไม่มั่นคง ฯลฯ แต่ดิฉันว่าการมีงานก็ดีกว่าไม่มีงานอยู่แล้ว และนอกเหนือจากค่าจ้างที่ได้แล้ว เราสามารถเรียนรู้จากงานทุกงานที่ทำได้เสมอถ้าเปิดใจให้กว้างพอ

 

เมื่อเร็วๆ นี้มีโอกาสได้ทำอีกหนึ่งงานในความฝันค่ะ นั่นก็คือ การได้รับเชิญไปเป็นวิทยากรพิเศษให้กับมหาวิทยาลัยของรัฐแห่งหนึ่งในหัวข้อเกี่ยวกับงานที่ทำอยู่ อีตอนได้รับจดหมายเชิญว่าอยากให้ไปเล่าประสบการณ์ของตัวเองเพื่อเป็นแรงบันดาลใจให้กับนักศึกษานั้น โอ้โห อย่างกับฝันไปแน่ะ ตอบตกลงไปโดยไม่เสียเวลาคิดเลย เพราะนั่นเป็นสิ่งที่อยากทำมาตลอด แล้วก็รอว่าเมื่อไหร่จะได้ทำซะที ได้แต่สอนเพื่อนพนักงานในบริษัท รุ่นราวคราวเดียวกันหรือไม่ก็รุ่นพ่อรุ่นแม่โน่น หนูจะสอนเด็ก แงๆๆๆๆ

 

บางคนอาจจะอยากเป็นอาจารย์ที่สอนวิชาการเป็นเรื่องเป็นราว ได้ให้เกรด ให้การบ้านนักเรียน หรือให้ F ซะเลยถ้าเด็กเกเรมากนัก แต่ดิฉันอยากเป็นแค่นี้ คือ เป็นรุ่นพี่สักคนที่ไปแบ่งปันประสบการณ์โก๊ะ ๆ หรือประสบการณ์ห้าวๆ ของตัวเองให้กับรุ่นน้องฟัง เอาไว้เป็นบทเรียน เผื่อจะมีใครเห็นว่าเป็นประโยชน์และนำไปใช้ในชีวิตประจำวันของเขาได้บ้าง อยากเป็นคนที่กันเองกับพวกเขา แต่เก๋าพอที่จะให้คำปรึกษาในเรื่องที่เขาอยากรู้ได้ อยากเห็นเด็กไทยกล้าเป็นตัวของตัวเอง ยืนหยัดในสิ่งที่ตัวเองเชื่อ แล้วก็แน่วแน่กับจุดยืนของตัวเอง

 

แววตาของเด็กๆ ในห้องร้อยกว่าคนที่ได้เห็นนั้น ทำให้ดิฉันรู้สึกตื่นเต้นดีใจจนบอกไม่ถูก เด็กบางคนนั่งหลับ (เพราะแอร์เย็นฉ่ำ) ไม่ว่ากันค่ะ ฟังมาก ได้มาก ฟังน้อย ได้น้อย ไม่ฟัง ก็ไม่ได้อะไร ดิฉันเองก็คงไม่ไปจับเขามายืนคาบไม้บรรทัดหน้าห้องหรอก เหอ เหอ ระหว่างเบรกดิฉันแอบเดินไปตามโต๊ะเลคเชอร์ เห็นพวกเขาจดสิ่งที่ดิฉันบรรยายไปด้วย เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย ขำๆ ฮาๆ ก็จดกัน ทั้งที่มันเป็นสิ่งที่เราเรียบเรียงขึ้นเองจากประสบการณ์ โดยไม่ได้อ้างอิงจากตำราเรียนอะไร แต่พวกเขาก็จดกันอย่างตั้งอกตั้งใจ ใสซื่อ พอบอกอีเมลล์ ก็รีบจดกันใหญ่เลยด้วย อาจส่งมาถามการบ้านก็เป็นได้ เดี๋ยวรอดูกันต่อไป ฮา

 

สิ่งหนึ่งที่ทำให้แอบยิ้มอยู่คนเดียวก็คือ มีนักศึกษาคนหนึ่งเดินมาถามว่า หนังสือเรื่อง The Last Secret of the Temple ใช้เวลาแปลนานไหมคะ? ดูจากสำนวนแปลท่าทางคงจะนาน หนูชอบเรื่องนี้มาก ไปเช่ามาอ่านกับคุณพ่อ หนูอยากหาซื้อไว้เอง แต่มันหาซื้อยากมากเลยนะคะ ป้าดดด..เกือบโผเข้าไปกอดน้องเขา พร้อมกับให้เบอร์โทรศัพท์เลย เดี๋ยวพี่จัดส่งให้ถึงบ้าน

 

วันนี้ดิฉันดีใจจังที่ได้พูดในสิ่งที่อยากพูดออกไปให้พวกเขาได้ฟังแล้ว จะเข้าหูซ้ายแล้วทะลุออกหูขวาเลยหรึอเปล่า ดิฉันก็ไม่แน่ใจนัก แต่ที่แน่ๆ คือดิฉันอิ่มอกอิ่มใจ กับการได้ทำหน้าที่นี้จัง ไม่เสียใจเลยที่ตื่นแต่เช้าตรู่ในวันนั้น

 

ชีวิตยังมีอะไรให้เรายิ้มได้ทุกวันค่ะ

 

 

2 Comments »

  1. " อยากเป็นคนที่กันเองกับพวกเขา แต่เก๋าพอที่จะให้คำปรึกษาในเรื่องที่เขาอยากรู้ได้ " +5555555 ชอบคำนี้จังค่ะPs. แอบโฉบไปตามโต๊ะด้วยหรอคะเนี่ย ฟู่วว..ดีนะเบนเก็บเลคเชอร์ไว้แล้ว ฮาๆ

    Comment by BenTy — May 16, 2010 @ 8:11 pm | Reply

  2. มีตัวจริงเสียงจริงเข้ามาแสดงตัวด้วย ร้ายจริงๆ เลยยายเบน

    Comment by Blossom — May 16, 2010 @ 8:58 pm | Reply


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: