Blossom Stories : Enjoy every minute of life

October 12, 2009

ด้วยรัก..อยากฝากไว้ในหัวใจ The Innocent

Filed under: Music — blossom2219 @ 10:22 pm

เวลาได้ยินเพลงเก่าที่นักร้องรุ่นใหม่ๆ เอามาร้อง จะแอบรู้สึกชอบใจอยู่ลึกๆ ค่ะ เปล่าหรอกนะ ไม่ได้ปลื้มในความสามารถของคนรุ่นใหม่แต่อย่างใด โปรดอย่าเข้าใจผิด แต่ที่ชอบเพราะจะได้โอกาสบอกตัวเองอยู่คนเดียวว่า เห็นไหม เพลงรุ่นฉันเพราะขนาดไหน เป็นอมตะคลาสสิคขนาดไหน สามารถนำมาร้องใหม่ในยุคนี้จนได้รับความนิยมขึ้นมาอีกครั้ง โดยที่เนื้อหายังไม่คลายความซาบซึ้งลงเลย ในขณะที่เพลงยุคนี้มีน้อยเพลงมากที่จะติดหูได้นานขนาดนั้น ดังวูบแล้วหายไปกับกาลเวลา นำมาเปิดตอนพ้นช่วงโปรโมทอัลบั้มก็ไม่มีใครจำได้แล้วว่าใครร้อง

พอรู้ว่าวงดิ อินโนเซนท์ จะมีคอนเสิร์ต ในใจแอบคิด เราไม่ยอมพลาดแน่นอน จริงๆ แค่เห็นป้ายโฆษณาริมทางรู้สึกจะเป็นคุณสินจัย ปิดหูทำท่ากรี๊ด แล้วมีวลีสั้นๆ ว่ามนต์ไทรโยค กับอีกป้ายเป็นคุณหัทยา กับคำว่า เพียงกระซิบ ก็พอเดาได้และตั่งหน้าตั้งตารอ จนเห็นป้ายโฆษณาสีดำเทาก็ชัวร์ สีดูขลัง น้กดนตรีสี่คนของวงแต่งตัวโทนเดียวกันยืนในรูป บอกได้คำเดียวคลาสสิค จะว่าไปในรถเรายังเปิดเพลง สอบตก และเพลง เพียงครึ่งใจ อยู่บ่อยๆ เลย มานึกอีกที เฮ้ย 20 ปีแล้วเหรอ

 

ได้ฟังเพลงพวกเขาตอนยังเรียนประถม ..ดูตำราตั้งตีห้าตีหก มันก็ยังสอบตก.. สมัยนั้นวงสตริงบ้านเรายังไม่ค่อยมีเลย ไอ้เราก็ไม่ใช่แฟนพันธ์แท้พวกเขาหรอกนะ รู้แต่ว่าเพลงมันนุ่ม ติดหู แต่จำชื่อชาตรี คงสุวรรณ (กับสายชล ระดมกิจ) แม่นมาก เพราะพี่แกมาทำงานเบื้องหลังให้พี่ทาทาของเรา

 

เมื่อนึกย้อนไปถึงวัยรุ่นสมัยนั้นที่เริ่มจะใช้เพลงและดนตรีเป็นสื่อจีบหญิง บอกรัก หรือการแสดงออกต่างๆ เราว่าเนื้อหาเพลงของดิ อินโนเซนท์ ใสซื่อ บริสุทธิ์ เหมือนชื่อ ซึ่งทำให้มันดูมีเสน่ห์น่าหลงใหลจนบอกไม่ถูก ไม่เชื่อลองนึกถึง เพราะเธอหรือเปล่า ก่อนไม่เคยเหงา เพราะเธอหรือใคร..  หรือ ฝันและใฝ่ อยากมีใครสักคน ที่เปี่ยมล้นในใจ..อยากมีใครสักคน เคียงข้างบนทางที่มืดมน อยากให้ใครนั้น..คือคุณ ดูดิ มันอ่อนหวานขนาดไหน ได้ภาพเด็กชายวัยรุ่นกำลังจีบสาวคนแรกในชีวิตเลย ว่าไหมคะ? ที่สำคัญพวกเขาเขียนเนื้อร้อง แต่งทำนองกันเองด้วย ถึงจะเรียบง่าย ไม่หวือหวา แต่ก็ไม่ได้ก็อบทำนองเพลงสากลชาติไหนมา แล้วฟังกี่ทีก็ยังรู้สึกประทับใจอยู่เลย แหะ แหะ แบบ ใครจะว่าแก่ก็เอาเหอะ แต่ก็เป็นรุ่นที่มีอะไรดีเป็นมรดกตกทอดมาถึงยุคนี้แหละว้า..

 

คอนเสิร์ตการรวมตัวกันของพวกเขาคราวนี้เห็นข่าวว่ารอนานถึง 20 ปี ป้าดดด.. แต่คุ้มค่าแก่การรอคอยจริงๆ ค่ะ ไม่มีการคุยโวโอ้อวด จะบอกว่าแอบประทับใจกว่าคอนเสิร์ตนูโวที่ไปดูเมื่อปีที่แล้ว และคอนเสิร์ตของ Rod Stewart ด้วย เพราะความสมบูรณ์แบบของระบบเสียงและคอมพิวเตอร์กราฟฟิกด้านหลังนักดนตรีบนเวที แสงบนเวทีเยียมมากๆๆ รวมทั้งลำดับของการเลือกเพลง และทุกๆ อย่างเลยแล้วกัน เสียงดนตรีแน่นมาก ได้เห็นศักยภาพระบบเสียงของอิมแพคก็คราวนี้เอง สิ่งหนึ่งที่ไฮไลท์ได้เลยก็คือ คอนเสิร์ตนี้สอนให้เรารู้ว่า มืออาชีพกับมือสมัครเล่นต่างกันยังไง สมาชิกทั้งวงซ้อมและทำการบ้านกันมาอย่างดีมาก เชื่อไหมว่าพี่โอมพูดไม่ถึง 5 ประโยค แบบว่าพูดน้อยมาก ท่าทางจะเขินหรือเปล่าไม่แน่ใจ ร้องเพลงเอง เต้นท่าเชยๆ เล่นดนตรีหลายชิ้นมาก คนดูทั้งฮอลล์ปรบมือให้กำลังใจตลอด

 

เพลงของพวกเขาไม่ใช่เพลงแดนซ์กระจาย คนดูก็ไม่ได้พากันลุกมาเต้นมากมายหรอกค่ะ ที่ประทับใจเป็นการส่วนตัวอย่างหนึ่งก็คือ ยังมีวงดนตรีดีๆ นักร้องดีๆ คอนเสิร์ตดีๆ ของเมืองไทยอยู่ ที่ทำให้รู้สึกคุ้มค่าตั๋ว ไม่ต้องเสียดุลให้นักร้องต่างประเทศ คนที่มาดูก็เป็นรุ่นที่ประทับใจด้วยค่ะ คือผู้ใหญ่แล้ว สายเดี่ยวเกาะอกไม่มี ถ้ามองไม่ผิดดิฉันเองน่าจะเด็กสุดในโซนที่นั่งก็ว่าได้ ซ้ายขวาหน้าหลังเป็นคุณอา คุณป้า คุณน้ากันแล้ว ร้องตามกันได้ทุกเพลง ด้านล่างจะเต็มทุกที่นั่ง บางทีเขาเล่นเพลงเร็วอย่างเพียงกระซิบ หรือ มนต์ไทรโยค ก็ไม่เห็นมีใครเต้น นั่งนิ่งกันหมด เราแอบนึกว่าเฮ้ย หลับกันหมดหรือลุกหนีกันไปแล้วฟะ แต่พอจบเพลงเท่านั้น ทุกคนยกมือขึ้นปรบยาวนานพร้อมกันเลย เป็นภาพน่าประทับใจ แบบกลบภาพแฟนคลับที่เที่ยวถือป้ายไฟสะท้อนแสง กรี๊ดคอแตก มีชื่อศิลปินคนโปรดไปเลย ดิฉันไม่เห็นใครถือตุ๊กตาหมีตัวโตไปให้ใครด้วย รู้สึกสบายตาสบายใจบอกไม่ถูก

 

บรรยากาศหน้างานไม่มีการกรี๊ดกร๊าดกิจกรรมกระจายเหมือนตอนดูคอนเสิร์ตพี่ทาทาเมื่อสองสามปีก่อน แต่มีโปสเตอร์นักดนตรีสี่คนแผ่นใหญ่ติดไว้ให้คนไปดูคอนเสิร์ตเขียนข้อความถึงพวกเขา พอเข้าไปอ่านใกล้ๆ ก็เห็นว่ามีคำพูดประมาณผู้ใหญ่ทั้งนั้น เช่น คุณโอมคุณเป็นฮีโร่ผมเลย สุดยอดลีดกีตาร์จริงๆ ฯลฯ อะไรประมาณนี้ ซึ่งดูมีระดับดี

 

คอนเสิร์ตเริ่มเล่นตอนสองทุ่มนิดๆ สามชั่วโมงติดต่อกันไม่มีพัก และพวกเขาก็ไม่ได้ลงจากเวทีไปพักกันเลย โชว์ฝีมือทางดนตรีกันเต็มๆ เพลงของดิ อินโนเซนท์ ยังมีมนต์ขลังเหลือเฟือจริงๆ ช่วงหนึ่งพวกเขาร้องแบบอะคูสติก เพลง รักไม่รู้ดับ (เพิ่งรู้ชื่อเพลงวันนี้แหละค่ะ จากสังคมออนไลน์คุณภาพ) ที่บอกว่า ถึงโลกแตก แหลกรานกี่ครั้ง ฉันก็ยังรักเธอฝังใจ.. แล้วก็ให้คะแนนเต็มไปเลยกับเพลง ฝากรัก ที่บอกว่า ด้วยรักอยากฝากไว้ ในหัวใจที่หมายมั่น.. เพลงมันช่างใสซื่อ เชยๆ แต่หวานซึ้งจริงๆ เมื่อนึกไปว่าเพลงพวกนี้ 20 ปีแล้ว แต่เป็นเพลงที่ผู้ชมที่ไปดูรักมากขนาดนี้ และร้องตามกันได้ทุกท่อน มันก็น่าประทับใจนะคะ ไม่ต้องร้องเพลงสากล ไม่ต้องร้องเพลงคนอื่น แต่ให้แขกรับเชิญซึ่งเป็นไอดอลของพวกเขาอย่างเศรษฐา ศิระฉายา มาร้องเพลงของตัวเองได้ด้วย

 

ใครที่เกิดไม่ทัน ขอแนะนำให้ไปหามาฟังไว้ค่ะ ใครที่ชอบแต่ไม่ได้ไปดูคอนเสิร์ตครั้งนี้ บอกได้เลยว่าเสียดายแทน แต่เขาว่ามีการทำดีวีดีไว้จำหน่ายนะคะ ดูจากกล้องที่เลื่อนไปมาหน้าเวทีและภาพที่ฉายบนจอยักษ์ให้เห็น บอกได้เลยว่างานนี้พี่แกเต็มที่ แสงสีเสียง เตรียมซื้อได้เลยค่ะ ปิดท้ายด้วยรูปที่ได้มาจากสังคมออนไลน์คุณภาพ ซึ่งขำตรงที่คนถ่ายบอกว่า พี่โอมเป็นผู้ชายอายุเกือบ 50 ที่ยังดูดีมาก ภรรยาเขายังปลื้มไม่หยุดเลย ดูกันเองค่ะ แต่ดิฉันว่าสมัยหนุ่มๆ พี่แกหล่อกว่านี้นะ

 

 

Leave a Comment »

No comments yet.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: