Blossom Stories : Enjoy every minute of life

August 20, 2009

โลกนี้คือการแข่งขัน?

Filed under: Lifestyle — blossom2219 @ 6:37 pm

ตอนเด็กๆ จำได้ว่าชีวิตมันเรียบง่ายกว่านี้ โดยเฉพาะตอนเรียนโรงเรียนวัด ยิ่งสมัยคุณพ่อคุณแม่เรายังเด็ก คงยิ่งกว่าเรียบง่ายอีก แต่สมัยนี้มองไปทางไหน ก็เหมือนจะเห็นแต่เวทีแข่งขัน จริงดังที่เขาว่าไว้ ว่าสมัยลูกหลานเรา การแข่งขันคงดุเดือดขึ้น ตอนนี้เดือดจนจะปรอทแตกแล้วมั้งคะ

 

บังเอิญว่า (จับพลัดจับผลูมา) ทำงานส่วนการบริหารทรัพยากรบุคคล เลยมีโอกาสได้เห็นใบสมัครและประวัติย่อของผู้สมัครงานจำนวนมาก (มากๆๆๆๆๆๆ) บางคนจบปริญญาโท ปริญญาเอก ขณะที่อายุยังไม่ถึง 30 เลย แถมระหว่างเรียนก็มีประวัติการทำงาน ฝึกงานอันน่าประทับใจมาด้วยแล้ว ส่วนบางคน แม้จะจบแค่ปริญญาตรี แต่กิจกรรมนอกหลักสูตรเพียบ เป็นประธานชมรมนี้ ออกค่ายกับชมรมนั้น ชนะเลิศการประกวดอันนี้ ได้รับเลือกเป็นตัวแทนโครงการนั้น ฯลฯ อ่านกันแบบตาลายค่ะ ถ้าโดยมุมมองของคนว่าจ้าง คนพวกนี้มีแนวโน้มว่าจะเป็นทั้งกำไรและสินทรัพย์ขององค์กรแน่นอน เพราะมาเป็นแพคเกจ คุณสมบัติทางวิชาการ ทางกิจกรรมครบถ้วน ถ้าเทียบกับคนที่จบเหมือนกัน แต่ประสบการณ์น้อยกว่า ทำกิจกรรมมาน้อยกว่า เราก็ต้องเลือกแบบแรกจริงไหมคะ สมัยเราเองมีแค่ใบ Transcript กับประสบการณ์นิดหน่อยก็หรูแล้ว เนอะ

 

ดูแล้วสงสารเด็กรุ่นใหม่ ไม่แน่ใจว่ากดดันตัวเองหรือโดนผู้ปกครองกดดันมากไปหรือเปล่า วิทยาการด้านต่างๆ รวมทั้งสื่อทั้งหลาย ทำให้เราพยายามทำอะไรจนเกินความจำเป็นไหม? เขียนไป เริ่มรู้สึกเหมือนเป็นคนแก่มาบ่น 555 แต่แหม ขอสักหน่อยเหอะนะ

 

อย่างสมัยก่อน พี่ทาทาของเราหรือ ยุ้ย ญาติเยอะ ชนะเลิศการประกวดร้องเพลง ก็ประมาณว่าเด่นมากแล้ว ได้รับการขนานนามว่าฉายแวว เป็นเด็กมีความสามารถพิเศษ แต่ตอนนี้ เด็กแต่ละคนชนะเลิศกันมาไม่ต่ำกว่าคนละ 2-3 เวทีแล้ว คุณพ่อคุณแม่ (หรือสังคม?) เน้นให้ลูกกล้าแสดงออก พอโตมาเป็นวัยรุ่น ก็มีทั้งเวที Academy Fantasia, The Star, The Trainer แล้วก็อะไรต่ออะไรอีกเต็มไปหมดให้แข่งขันชิงความที่หนึ่ง ขนาดเวทีนางงามนางแบบยังขยายออกมาเกินจากนางสาวไทยมากมาย มีทั้ง Miss Tiffany, Thailand Supermodel, ดัชชี่บอย ดัชชี่เกิร์ล สมัยเรารู้จักแต่โดมอนแมน อะ

 

เมื่อก่อน เด็กเริ่มเรียนอนุบาลตอน 3 ขวบนี่ก็หรูแล้วนะ เพราะการศึกษาภาคบังคับเริ่มที่ 6-7 ขวบ คือ ป.1 ภาษาอังกฤษเริ่มเรียนกันตอน ป.5 หรือ ม.1 แต่ตอนนี้มีศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก เด็กก่อนเดิน ก่อนคลาน มากมายก่ายกอง เน้นศิลปะ สมาธิ ดนตรี ภาษาอังกฤษ ตั้งแต่ยังไม่เข้าอนุบาลเลย ตายแล้วๆๆๆๆๆๆ มีใครคิดเหมือนดิฉันบ้างไหมคะ? บางครั้งดิฉันมองไม่เห็นความไร้เดียงสาของเด็ก เพราะแกเรียนรู้อะไรรวดเร็วเหลือเกินจนน่าเสียดาย เรามุ่งเน้นพัฒนาให้แกเป็นอัจฉริยะกันมากไปหรือเปล่าหนอนี่ วัยเด็กนี่มีได้ครั้งเดียว และเด็กก็น่าจะได้ใช้มันอย่างเสรี แบบไม่ต้องเครียด ไม่ต้องกังวล วิ่งเล่นสนุกไปวันๆ เนอะ แต่ตอนนี้เด็กหลายคนต้องเดินสายเรียนพิเศษ เรียนกวดวิชา ประกวดล่ารางวัลเพื่อให้เข้าตากรรมการ มีใครรู้สึกว่าเรากดดันเขากันไหมคะ?

 

 อุ๊ก อุ๊ก เพิ่งสอบกลางภาคเสร็จ และทางโรงเรียนแจ้งผลการสอบมาให้ผู้ปกครองแล้ว ตอนแรกลุ้นว่าแกจะต้องสอบซ่อมไหม แต่ปรากฎว่าแกสอบผ่านหมดทุกวิชาค่ะ แค่นี้ก็คงพอแล้วสำหรับการศึกษา ไม่ต้องได้ที่หนึ่ง หรือสอบได้เลขตัวเดียว ไม่ต้องได้คะแนนเฉลี่ยเกินเท่านั้นเท่านี้ แค่ตอนเช้าไปโรงเรียนไม่ร้องไห้ รู้ว่าเขาอยู่ร่วมกับคนอื่นในสังคมได้ แล้วก็แข็งแรงจะได้ไปเที่ยวเล่นกันตอนวันหยุดได้ แค่นี้จริงๆ วันก่อนอุ๊ก อุ๊ก เขียนข้อความในกระดาษแผ่นเล็กว่า "แม่คือสิ่งที่ดีที่สุด อ่านแล้วอย่าร้องไห้" หนูเข้าใจความหมายของสิ่งที่เขียนหรือเปล่าคะ หรือว่าลอกการบ้านแม่? 555

 

 

 

 

 

 

Leave a Comment »

No comments yet.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: