Blossom Stories : Enjoy every minute of life

July 20, 2009

ต้นเหตุของความ “โดน”

Filed under: Lifestyle — blossom2219 @ 11:45 am

เคยคิดไหมคะว่าทำไมเราถึงได้รู้สึกว่าเพลงนี้เพราะจัง นิยายเรื่องนี้สนุกจัง หรือชอบหนัง/ละครเรื่องนี้จัง  แล้วก็ฟังซ้ำไป ซ้ำมา ดูซ้ำไป ซ้ำมา อ่านซ้ำไปซ้ำมาจนจำได้ทุกฉาก ทั้งที่เสียงคนรอบข้างบอกว่าน้ำเน่าจนยุงกัด?

 

คำตอบสั้นๆ ง่ายๆ เลยก็คือว่ามัน โดน  ซึ่งอาจจะโดนเพราะใจเราอยากได้เห็นเรื่องแบบนี้ หรือ โดนเพราะเราได้เจอเรื่องแบบนี้มาแล้ว ซึ่งก็แปลกที่ไม่ได้โดนใครคนหนึ่งอย่างเราคนเดียว แต่มันโดนกันค่อนประเทศ ค่อนเมืองโน่นจนเพลง หนังสือ หรือละคร เรื่องนั้นติดชาร์ต ฮอตฮิตติดดาวกระจายอะไรไปเลย คนเขียนเพลงหรือคนเขียนบทหนังก็เป็นคนธรรมดาแบบเราๆ นี่แหละค่ะ และดิฉันเชื่อว่าเนื้อหาของเพลง หรือเนื้อเรื่องของละครนั้นก็ได้มาจากสภาพแวดล้อมรอบตัวหรือชีวิตประจำวันของพวกเรานี่เอง นั่นไงคะ บ่อเกิดความโดน แสดงว่ามันก็ไม้ได้เป็นชีวิตของใครคนใดๆ คนหนึ่งสิเนอะ แต่หลายๆ คนในสังคมหนึ่ง วัฒนธรรมหนึ่ง ก็คงประสบอะไรคล้ายๆ กันนี่แหละ แล้วจะมาเสียเวลาบอกว่า น้ำเน่า กันไปทำไม ทั้งที่มันก็ชีวิตจริงของเราๆ ท่านๆ นี่แหละ อย่างน้อยก็เสี้ยวหนึ่ง เอ้า!

 

แสดงว่าปมความขัดแย้งในตัวละคร ในเนื้อเรื่อง และตัวละครเองมีความน่าเชื่อถือและความเป็นไปได้ ถูกไหมคะ เราถึงได้รู้สึก อิน ไปกับพวกเขา? คือ เวลาดูไป เราจะรู้สึกว่าเขามีตัวตนจริง มีความรู้สึกจริง และเรื่องแบบนี้มันก็เกิดขึ้นได้จริงๆ  แถมถ้าได้พระเอกนางเอกสวยหล่อบาดใจมาถ่ายทอดบทบาทการแสดงแล้ว เรทติ้งกระฉูดแน่นอน บางเรื่องเว่อร์ซะไม่มี ถ่ายทำออกมาไม่เนียนเลย ฉากตื่นนอนมาแต่เธอแต่งหน้าเข้มปรี๊ด แต่พระเอกหล่อ นางเอกสวย ต้องดู จริงไหมคะ

 

ไม่รู้ว่าเริ่มแก่เกินไปหน่อยสำหรับหนังแอคชั่นผจญภัยหรือเปล่า เลยหันมาสนใจละครแทน ตอนนี้พยายามเป็นแฟนละครเรื่องหยกลายเมฆ กับเขาด้วยคนค่ะ เพราะพระเอกหล่อด้วยส่วนหนึ่ง ฮา  แล้วเนื้อเรื่องก็เข้าท่าดีเหมือนกัน (บทประพันธ์ของคุณโสภี พรรณราย) บุคลิกและปมในตัวละครเด่นดี เพลงประกอบก็ดันมาไพเราะถูกใจด้วยน้ำเสียงของมาลีวัลย์ เจมีน่า และศิรศักดิ์ เลยติดกันไปงอมแงมแบบฉุดไม่อยู่  ลูกหลับแล้วก็ต้องรีบวิ่งออกมานั่งหน้าจอ  เนี่ย ขนาดพยายามที่สุดแล้วนะคะ แต่ก็ไม่เคยได้ดูเพลงไตเติ้ลก่อนละครเริ่มเลย เวลาไม่เอื้ออำนวย ถึงกระนั้นก็ คอนเฟิร์มว่าสนุกจริงๆ

 

ตัวละครเรื่องนี้เยอะมาก แถมยังมีชื่อจีนอเมริกันอีกต่างหาก เป็นดาราหน้าใหม่ซะเยอะ ซึ่งไอ้เราก็ไม่ค่อยรู้จัก แต่มีรุ่นเก๋าอย่างนิรุตติ์ ศิริจรรยา แล้วก็รวิชญ์ เทิดวงส์ เล่นด้วย ซึ่งสองคนนี้เล่นได้ดีค่ะ ส่วนพระเอกที่ชื่อโฬม เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก แต่ตั้งใจเล่นมาก ฝีมือไม่เลวเลย ที่ชอบอีกอย่าง คื่อ นางเอกค่ะ ไม่รู้ว่าเป็นเทรนด์นี้มานานหรือยัง แต่ดิฉันรู้สึกดี ที่นางเอกยุคใหม่ ไม่ได้เรียบร้อยเป็นกุลลสตรีเหมือนผ้าพับไว้เสมอไป ไม่ได้สงบปาก สงบคำไม่มีปากมีเสียงเพราะไม่มีเขี้ยวไม่มีเล็บเหมือนนางเอกสมัยก่อน นางเอกสมัยนี้มีการดื่มเหล้า สูบบุหรี่ มีแฟนหลายคนบ้าง มีความร้ายกาจอยู่ในตัวบ้าง แล้วก็มีความเป็นตัวของตัวเองโดดเด่นจนเป็นตัวเดินเรื่อง เห็นน้องที่ทำงานซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญละครไทย (555) บอกว่า นางเอกก็ร้ายเหมือนกัน เป็นแบบนี้หลายเรื่องแล้ว ก็ดีนะคะ ชอบๆๆ  เราขยับห่างออกจากความน้ำเน่ามาแล้ว เพราะในความเป็นจริง ไม่มีนางเอกคนไหนจะหงิม หงอ ได้ขนาดนั้นหรอก

 

สุขสันต์วันจันทร์ค่ะ  

 

 

Leave a Comment »

No comments yet.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: