Blossom Stories : Enjoy every minute of life

May 29, 2009

หัวอกผู้ปกครองมือใหม่

Filed under: Lifestyle — blossom2219 @ 6:39 pm

ยังจำความรู้สึกตอนไปโรงเรียนวันแรกกันได้ไหมคะ? จริงๆ ถามไปงั้นแหละ ตัวดิฉันเองก็จำไม่ได้หรอกค่ะ แอบมานึกเล่นๆ ก็อีตอนที่ส่งคุณลูกสาวไปโรงเรียนใหม่ของเธอ ตอนนี้เธอขึ้น

ป.1 อย่างเป็นทางการมาได้สองอาทิตย์กว่าแล้ว ใส่ชุดเครื่องแบบน่ารักน่าเอ็นดู เหมือนสถานการณ์จะดีขึ้นเรื่อยๆ แต่เชื่อไหมว่ารู้สึกว่าเพิ่งขึ้น ป.1 ไปกับเขาด้วย

 

วันแรกเราก็คงประหม่า กลัว ฝ่อ ไม่น้อยเหมือนกัน เพราะโรงเรียนใหญ่โตเหลือเกิน แถมเธอเข้าไปเป็นน้องใหม่ชั้นเล็กสุด ครูก็หน้าใหม่ เพื่อนใหม่ ระเบียบอะไรใหม่หมด น่าเวียนหัวแทน ในฐานะผู้ปกครองมือใหม่ก็เวียนหัวใช่ย่อยค่ะ เพราะเราเองก็ไม่เคยเรียนโรงเรียนหญิงล้วนหรือคอนแวนต์แบบนี้ เพิ่งรู้นี่แหละค่ะว่านักทุกคนต้องถักเปียตะขาบสองข้าง ผูกโบว์สีขาวไปโรงเรียนทุกวัน ไว้ผมม้าไม่ได้ด้วย ถ้ามีแม่คนไหนถักเปียไม่เป็นทำไงเนี่ย? แต่มานึกอีกที ท่าทางเด็กโรงเรียนนี้คงมีพี่เลี้ยงกันหมด ถักกันมาเหมือนกันทั้งโรงเรียนจริงๆ ตะขาบสั้น ตะขาบยาว พอลูกเดินหันหลังเข้าโรงเรียนหาไม่เจอแล้ว เพราะเด็กทุกคนมองด้านหลังเหมือนกันเป๊ะ แสดงว่าผู้ปกครองเด็กที่นี่คงต้องใส่ใจเด็กพอสมควรค่ะ ปฏิบัติตามกฎโรงเรียนเคร่งครัดทั้งคู่ สามีบอกว่าถ้าแม่ไม่อยู่คงพาลูกเข้าไปให้ร้านเสริมสวยถักเปียให้ 555 วิธีแก้ปัญหาของเรา

 

อาทิตย์แรกที่เปิดเทอม อุ๊ก อุ๊ก ดูเครียดมาก ขนาดอาเจียนตอนเช้าทุกวันเมื่อนึกได้ว่าเป็นวันที่ต้องไปโรงเรียน เราถึงกับไปปรึกษาหมอเลยว่าเด็ก 6 ขวบนี่เครียดได้แล้วเหรอ  นึกสับสนว่าเรากดดันเขามากไปไหมที่ให้มาเรียนที่นี่ เราไม่ได้มีปมด้อยอะไรนะ ไม่ได้ยัดเยียดให้เขาเข้าที่นี่เพื่อแก้แค้นอะไรใคร แต่เพราะมันใกล้บ้าน ใกล้ที่ทำงาน และเป็นโรงเรียนหญิงล้วนที่ดี และลูกก็สอบเข้าเองโดยไม่มีเส้นด้วยนะ วิ้ววว ก็บอกตัวเองให้ขึ้นใจค่ะว่านี่คือเหตุผลของเรา พยายามบอกตัวเองว่าเขาคงต้องใช้เวลาปรับตัวสักพัก กัดฟันอดทนต่อไป มั่นใจว่าไอ้สิ่งที่ทำอยู่นี่มันดีที่สุดแล้วสำหรับเขา

 

โรงเรียนมีสอนพิเศษด้วย ส่งเป็นแพคเกจมาให้เลือก เอ๊ย ไม่ใช่ค่ะ คือส่งจดหมายมาบอกว่ามีเรียนวันไหน อะไรบ้าง วันเสาร์ก็มี เหมือนเขาก็เน้นช่วยเหลือผู้ปกครองที่ไม่ค่อยมีเวลาดูแล หรือ มารับไม่ได้ อะไรประมาณนี้ อุ๊ก ตอบเสียงหนักแน่นว่าไม่เรียน แม้เธอจะยังเรียนภาษาอังกฤษไม่รู้เรื่อง ก็ตาม เราก็ไม่ว่ากันค่ะ อีกอย่าง มันก็ไม่จำเป็นอะไรนี่นา ไม่ได้อยากให้เขาเรียนเก่งขนาดนั้น ที่สำคัญดิฉันว่าต้องค่อยๆ ตอนนี้เขาอยู่โรงเรียนตั้งแต่เจ็ดโมงครึ่งถึงสี่โมง ก็นานโขแล้วนะ ข้าวปลายังไม่ค่อยถูกปาก ยังไม่สนิทกับเพื่อนเท่าไหร่ คงอยากกลับบ้านมากกว่า เลยเป็นโอกาสให้แม่ได้แวบงานไปรับถึงในโรงเรียน

 

วันแรกอุ๊กมองผ่านประตูห้องออกมาเห็นแม่ยืนยิ้มให้ เธอแสดงแววตาดีใจอย่างมากแม้จะกำลังยืนสวดมนต์อยู่ เลิกเรียนเสร็จออกมาหา ยิ้มแป้นไม่หุบ วันต่อๆ มาอุ๊กไม่เคยร้องไห้ไม่อยากไปโรงเรียนอีก เพราะบอกเขาไว้ว่าแม่จะไปรับตอนเลิกเรียนเหมือนเดิม ดีไหม? เขาก็คงจำความรู้สึกดีใจนั้นได้ เหมือนมีอะไรให้ตั้งหน้าตั้งตารอ ความจริงเราก็เจอกันทุกเย็น แต่ความรู้สึกที่ได้เห็นแม่ที่โรงเรียน แทนที่จะต้องนั่งรถโรงเรียนอ้อมไปอ้อมมา จนถึงบ้านยาย แล้วได้เจอแม่มืดๆ เขาน่าจะรู้สึกว้าเหว่อยู่ อีกอย่าง เป็นโอกาสที่ดีที่จะสร้างความเชื่อมั่นให้เขาด้วยว่า แม่รักษาคำพูดเสมอ ถ้าบอกว่าจะมารับตรงนี้ เวลานี้ ก็คือมาแน่นอน และเขาก็รู้สึกเชื่อใจเรา เคยไปถึงช้าไปไม่กี่นาที อุ๊กน้ำตากำลังไหล แม่พรวดไปแตะไหล่เรียกชื่อเขา น้ำตาหยุดทันทีเหมือนปิดสวิทซ์เลย เราได้ทีบอกว่าแม่มาแน่นอน ไม่ต้องกลัว อันนี้ต้องใช้เวลาและพฤติกรรมซื้อใจค่ะ ได้มีโอกาสเจอเพื่อนๆ ที่เขาเคยพูดชื่อให้ฟังด้วย และก็ได้เห็นบรรดาผู้ปกครองที่มารับด้วย

 

คราวหน้าจะมาเล่าเรื่องสนุกๆ เม้าท์ผู้ปกครองให้ฟังค่ะ

2 Comments »

  1. เล่าเรื่องแล้วมองเห็นภาพเลย สนุกคะ แวะมาทักทายเป็นกำลังใจให้นะค่า Keep Walking

    Comment by Tuk_silk — June 4, 2009 @ 1:11 pm | Reply

  2. super mom of the year ! ! ! ! !

    Comment by ekarin — June 12, 2009 @ 6:17 pm | Reply


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: