Blossom Stories : Enjoy every minute of life

April 7, 2009

หลักสูตรนี้ไม่มีจบ

Filed under: Lifestyle — blossom2219 @ 6:08 pm

เมื่อตอนเรียนหลักสูตรปริญญาโทก็ว่ายากแล้วนะ ตอนสอบเข้ายูเอ็นก็ยิ่งยาก (ขนาดเรียนโทสาขาภาษาแท้ๆ) แต่ตอนนี้รู้แล้วว่าการเป็นแม่คนนี่ยากกว่าเยอะเลย แถมเป็นหลักสูตรที่ไม่มีการเรียนการสอนที่ไหนและเป็นหลักสูตรที่ต้องเรียนกันไปชั่วชีวิตด้วย

 

ตอนสมัยท้อง เคยอ่านตำราอยู่บ้างว่าคนท้องจะมีอาการเป็นไง ควรดูแลตัวเองยังไง แล้วเด็กในท้องจะมีพัฒนาการเป็นยังไง แต่พอลูกคลอดออกมานี่ ไม่เคยพึ่งหนังสือเลย (เพราะไม่เห็นว่าเล่มไหนพึ่งได้เท่าคุณยายและป๊า 555) นิตยสารเกี่ยวกับแม่และเด็กเต็มบ้านเต็มเมือง ทฤษฏีร้อยแปดล้านเกี่ยวกับโรคภัยไข้เจ็บในเด็กและพัฒนาการของเด็กแต่ดูเหมือนไม่เคยทำให้คนเป็นแม่อย่างเรารู้สึกว่าเชื่อถือได้เลย ประมาณว่าสัญชาติญาณมาก่อนแล้วก็ใช้ตัวเองเป็นเกณฑ์ไว้ก่อนเลย มันคงไม่มีใครมากล้าฟันธงหรอกว่าอันไหนถูก อันไหนผิด เพราะเด็กแต่ละคน พ่อแม่แต่ละคนก็คงมีวิธีการเลี้ยงดูที่แตกต่างกันไป แต่เราก็ภูมิใจในแบบของเรานะ ไม่เคยมานั่งตีกรอบว่าอายุ 4 เดือนต้องคว่ำได้ 5 เดือนต้องคืบ 6 เดือนต้องคลาน

 

ตอนนี้อุ๊ก อุ๊ก ยังคงอยู่ในกระบวนการปรับตัว เพราะเธอก้าวออกจากซอยไปสู่ถนนใหญ่ โรงเรียนก็ช่างใหญ่โตมโหฬารหรูหราเสียจริง (ไม่ต้องห่วงนะอุ๊ก แม่ก็ยังงงเลย) เพื่อนเยอะ ครูเยอะ อุ๊กคงจะงง เพราะเคยอยู่แบบตะโกนคนเดียวก็ได้ยินกันลั่นโรงเรียน แม่ไม่ได้คิดโทษระบบการศึกษาที่มาสร้างความกดดันให้กับมนุษย์ตัวน้อยๆ อย่างเรา สังคมก็ต้องมีระเบียบแบบแผนอยู่บ้าง และอุ๊กก็คงต้องเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับคนอื่นๆ ในสังคม ซึ่งไม่ได้มีแต่แม่ ป๊า ตา ยาย อากง อาม่า อาโกว อาแปะ ที่ต่างก็เห็นหนูเป็นศูนย์กลางของจักรวาลนี้ แม่ก็ไม่ได้จะบอกว่าโรงเรียนนี้ดีกว่าที่ไหนหรอกนะลูก แต่จำไว้ว่ามันใกล้บ้านเรา รถติดก็เดินมาหาแม่ที่ทำงานหรือเดินกลับบ้านเลยได้ ไว้อุ๊กโตและแกร่งกว่านี้แล้วพร้อมจะสำรวจโลกการศึกษาแบบอื่นค่อยว่ากัน

 

เมื่อวานอุ๊กช่วยแม่เก็บของ แล้วเห็นน้ำเต้าและเครื่องรางของขลัง (ประมาณ บ้านนี้อยู่แล้วรวย) บางอย่างที่เคยเห็นแขวนอยู่ที่หิ้งพระบ้านยาย อุ๊กรีบกุลีกุจอเอาไปแขวนไว้ตรงหน้าต่างในห้องนอนตัวเอง แล้วนั่งพนมมือ อธิษฐานอะไรอยู่คนเดียว แล้วก้มลงกราบสามครั้งสวยงาม แม่ก็งง อุ๊กหันมาบอกว่า แม่ อุ๊กขออะไรรู้ไหม? อุ๊กขอให้โรงเรียนพัง ขอให้ครูไม่มา  อุ๊กไม่อยากไปโรงเรียน โอ้โห ถ้าคุณเป็นแม่จะบอกลูกว่าไงดีคะ?

 

คือส่วนตัวแล้วดิฉันเป็นคนชอบสวดมนต์ก่อนนอนอธิษฐานอะไรไปเรื่อย ลูกก็รู้ดีเพราะเรานอนด้วยกัน แต่เธอก็ไม่ค่อยสวดด้วย ประมาณว่าง่วงแล้ว แต่นี่เธอสวดเอง ขอเองเป็นเรื่องเป็นราวเลย แบบว่า..อยากจะขำเหมือนกัน แต่หัวเราะไม่ออก ได้แต่นึกถามว่า เฮ้ย โรงเรียนเขาเลวร้ายขนาดนั้นเลยเหรอ เราบังคับเขามากไปไหมเนี่ย? จะบ้าตาย

อุ๊กร้องไห้น้อยลง แต่ก็ยังร้องทั้งที่ไม่ใช่เด็กขี้แยเลย และอาเจียนนิดหน่อยด้วย ถึงกระนั้นก็ยอมแต่งชุดไปโรงเรียนโดยดี อุ๊กบอกว่า อุ๊กอยากให้แม่ไปสอนภาษาอังกฤษที๋โรงเรียน อุ๊กไม่อยากเรียนเลข เราก็เก็บข้อมูลสุดฤทธิ์ว่า ลูกคงไม่ชอบสองวิชานี้ แต่ก็บอกเขาไปว่า แม่ก็ไม่ชอบเหมือนกัน อยากบอกว่า เอาแค่สอบผ่านก็พอ ให้รู้จักผิดชอบชั่วดี มีสัญชาตญาณการเอาตัวรอด ฉลาดเฉลียวในสังคมนี้อีกนิดนึง แล้วเรามาว่ากันอีกที ดีไหมลูก?

 

เป็นกำลังใจให้อุ๊ก อุ๊ก กันต่อไปนะคะ

 

 

 

2 Comments »

  1. เพิ่งได้เข้ามาอ่าน ยังให้ความรู้สึกอบอุ่นได้เหมือนเดิม เหมือนได้ฟังพี่ส้มเล่าเรื่องอยู่ข้างๆ เว่อร์ป่ะ คิดถึงนะคะ

    Comment by sitala — May 22, 2009 @ 12:23 pm | Reply

  2. ขอบคุณค่ะเป้ สำหรับคำชมและความคิดถึง เป้ทำให้พี่รู้สึกดีเสมอค่ะ

    Comment by Blossom — May 22, 2009 @ 5:45 pm | Reply


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: