Blossom Stories : Enjoy every minute of life

January 5, 2009

ดีใจค่ะ ที่เป็นผู้หญิง

Filed under: Lifestyle — blossom2219 @ 11:02 pm

ไม่ได้เพิ่งคิดได้หรอกนะคะ เรื่องที่ว่าตัวเองเป็นผู้หญิง จริงๆ ดีใจและภูมิใจมานานแล้ว เกิดมาเป็นลูกสาว (คนเดียว)  เป็นพี่สาว (ของไอ้น้องชายตัวแสบ) เป็นภรรยา (วิ้วววววว) แล้วก็ได้เป็นแม่ของอุ๊ก อุ๊ก ได้เป็นตั้งหลายอย่าง หลายรสชาติ คุ้มจริงๆ ที่มหัศจรรย์ที่สุดก็เห็นจะตอนเป็นแม่คนนี่แหละค่ะ ทั้งด้านร่างกายและจิตใจ ก็แหม ใครจะไปคิดว่าท้องเราจะขยายได้มากขนาดนั้น และมีอีกชีวิตหนึ่งที่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเราอยู่ในนั้นด้วย

 

วันเวลาผ่านไปไวเหมือนโกหกและเหนื่อยแทบขาดใจ ตั้งแต่เธอนอนนิ่งๆ คืบ คลาน เดิน วิ่ง กระโดด หกล้ม พูด ร้องเพลง ฯลฯ เหมือนมีโลกอีกใบให้เราได้เกิดใหม่ เรียนรู้และโตไปพร้อมกับเขา

 

ปีที่แล้วอุ๊ก อุ๊ก ทำอะไรให้ปลื้มหลายอย่างเหลือเกิน จนต้องทบทวน ถามตัวเองบ่อยๆ ว่าเขาเพิ่งห้าขวบกว่าใช่ไหม หรือว่าเป็นเพื่อนเล่นเรา เพราะพูดจาเข้ากันได้ดีเป็นปี่เป็นขลุ่ย ยิงมุขรับมุขกันเป็นว่าเล่น เฮไหนเฮกัน ไม่มีเรื่องมาก ล่าสุดเราถึงขนาดคว้าไมค์ไปคาราโอเกะด้วยกันมาแล้ว ดิฉันก็ไม่ใช่คุณแม่ดีเด่นอะไรหรอกค่ะ โชคดีที่มีแม่ช่วยดูให้ตั้งแต่ลูกเพิ่งเกิด และมีสามีที่เลี้ยงลูกเก่งพอสมควร ตัวเราก็พยายามจะมี quality time กับเขา ไม่เน้นปริมาณ แต่เน้นคุณภาพว่างั้น ก็เป็นคุณแม่ทำงานนี่นา

 

งานปีใหม่เมื่อปลายปีของโรงเรียนอนุบาลเล็กๆ ของอุ๊ก อุ๊ก จัดให้มีการแสดงของเด็กๆ ให้ผู้ปกครองได้ปลื้มกับความสามารถของลูกตัวเอง งานนี้อุ๊ก อุ๊ก เป็นพี่ใหญ่อนุบาลสามแล้ว เธอได้แต่งชุดไทยรำเชิญพระขวัญกับเพื่อนสาว แม่เห็นแล้วตะลึงในความงาม ว่าไปนั่น เธอคงอยากเป็นสาวน่าดู อดทนนั่งนิ่งให้เขาแต่งหน้า ทำผม ใส่ชฎาเต็มยศ สมัยอนุบาลหนึ่งแค่มัดผมนิดเดียว เธอร้องโรงเรียนแทบแตก ยังไม่หมดแค่นั้น เธอยังโชว์เดี่ยวขิมหน้าเวทีอย่างไม่มีเขินอีกด้วย อันนี้แม่กับป๊าก็งงนิดนึง เพราะที่บ้านไม่มีใครเล่นดนตรีเป็นสักชิ้น อย่าว่าแต่ดนตรีสากลง่ายๆ เลย นี่เจ้าเล่นขิม นั่งพับเพียบตี อึ้งไปตามๆ กัน

 

นอกจากนี้เธอยังเป็นหัวโจก เอ๊ย หัวหน้าวงตอนเขาเล่นดนตรีสากลด้วย เธอเล่นคีย์บอร์ด และเป็นโฆษกอีกต่างหาก เราแอบน้ำตาซึมตอนเห็นสิ่งที่เขาทำ เพราะรู้สึกว่าเขาพยายามและตั้งใจมากเหลือเกิน เราไม่ได้ภูมิใจว่าเขาเก่งกว่าเด็กคนไหน แต่ภูมิใจที่เขารับผิดชอบในสิ่งที่เขาได้รับมอบหมายเหลือเกิน ประมาณว่าสปีริตแรงกล้า ซ้อมหนัก ไม่ร้องไห้ ไม่งอแง (มาแอบร้องตอนหลังว่าที่รัดแขนของชุดไทยที่ใส่มันรัดเจ็บ โธ่ ลูกแม่)

 

ใครหนอเคยบอกว่าเด็กๆ เหมือนผ้าขาว จะสอนอะไรเขาก็รับไว้ทุกอย่าง คงจะจริงตามนั้น ครูหัดให้เล่นคีย์บอร์ด อ่านโน้ตเพลง เธอก็เล่นได้ เห็นซ้อมขมักเขม้นอยู่ที่บ้าน ไอ้เราก็นึกถามตัวเองว่าต้องสนับสนุนให้มันเอาดีทางนี้เลยไหมวะ อย่ากระนั้นเลยดีกว่า ดิฉันไม่ใช่คุณแม่/เจ๊ดัน ไม่ได้ปิดโอกาสด้วย แต่อยากให้เขาได้ลองรู้จักอะไรหลายๆ อย่าง และให้เขาได้เลือกเองว่าเขาชอบอะไรมากที่สุดดีกว่าจะตะบี้ตะบันดันตั้งแต่ตอนนี้ ถามเขาว่าจะเรียนขิมกับคีย์บอร์ดอีกไหมลูก ครูเขาก็จะมาสอนให้ที่บ้าน เธอตอบชัดถ้อยชัดคำว่า ไม่เอาแล้วแม่ คืนขิมครูไปเลย อุ๊กซ้อมแค่แสดงในงานโรงเรียนพอแล้ว เอิ๊ก เอิ๊ก

 

คืนหนึ่งดิฉันสวดมนต์ก่อนนอนเหมือนเคย เธอลุกขึ้นมานั่งสวดด้วย พอกราบพระเสร็จสามครั้ง

 

อุ๊ก อุ๊ก :  เย้ แม่ไม่ตายแล้ว

แม่      :  ???

อุ๊ก อุ๊ก :  ก็อุ๊กขอพระแล้ว ไม่ให้แม่ตาย

แม่      : ทำไมละคะ?

อุ๊ก อุ๊ก :  โธ่แม่ อุ๊กอยู่คนเดียวไม่ได้หรอก ไม่มีตังค์

แม่      : ???

 

เอาเป็นว่า เราจะมีกันและกันตราบที่แม่ยังมีลมหายใจนะคะ คนดี ไม่ต้องกลัว.

 

 

 

 

 

 

1 Comment »

  1. อุ๊ก อุ๊ก เก่งอยู่แล้ว ..อิอิความสามารถมากมายเลยจิง…555+

    Comment by varawan — January 5, 2009 @ 11:35 pm | Reply


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: