Blossom Stories : Enjoy every minute of life

November 28, 2008

ความสุขของเด็กหลังโรงพัก (อย่างเรา)

Filed under: Lifestyle — blossom2219 @ 6:14 pm

ก่อนจะเข้าเดือนสุดท้ายของปี 2551 ขออีกสักเรื่องนะคะ

 

ในชีวิตที่แสนจะธรรมดาของเราเนี่ย บางทีความสุขมันก็อยู่แค่เอื้อมจริงๆ เมื่ออาทิตย์ก่อนไปรับลูกสาวที่บ้านแม่ กว่าจะไปถึงก็มืดค่ำเหมือนเคย (แม่ขอโทษนะคะ อุ๊ก อุ๊ก แล้วแม่จะทำงานเสร็จให้เร็วขึ้น สัญญา โย่ โย่) พอดีวันนั้น ที่โรงพักมีงานเลี้ยง เนื่องในโอกาสอะไรก็ไม่แน่ใจล่ะ อาจจะปีใหม่ คริสมาสต์ หรือ เลี้ยงส่งผู้บริหารเก่าใหม่สักคน ก็ไม่รู้ เห็นตั้งโต๊ะจีน ตั้งเวทีกันหน้าตึก ซึ่งก็บังเอิญเป็นตึกเราพอดี

 

จำได้ว่าตอนเด็กๆ เวลามีงานแบบนี้ ก็จะมีการแสดงบนเวทีจากพวกดารา นักร้อง ตลก ด้วย ดูฟรีด้วย เป็นวันที่เด็กหนุ่มสาวลูกตำรวจด้วยกันได้มาเจอหน้ากัน ขึ้นบ้านดึกได้ เพราะมีงาน ไอ้เราก็ห่างหายไปนาน เพิ่งได้เห็นบรรยากาศงานอีกทีเต็มๆ ตา เพราะมาตั้งเวทีซะหน้าตึกเราเลย เดี๋ยวนี้อะไรต่ออะไรพัฒนาไปเยอะจริงๆ แทนที่จะมีผู้บริหารซึ่งก็มักจะเป็นสารวัตร ขึ้นมาเล่าอะไรต่ออะไรให้ฟัง คราวนี้เขามีเป็น Powerpoint Presentation ประกอบเพลง Final Countdown เลย ป้าดดด..เท่ห์ซะ ไม่ได้น้อยหน้างานแต่งงานไหนๆ เลย นอกจากนี้ยังมีโชว์รำไทยจากลูกหลานคนแถวนั้น ต่อด้่วยโชว์เต้นโคโยตี้ด้วย ซึ่งท่านสารวัตรบอกว่า อย่ามองว่าอนาจาร ให้มองว่าเป็นการออกกำลังกายอย่างหนึ่ง ดูดู๊ดู ดูท่านพูดเข้าไปได้ แต่เราก็ดูค่ะ

 

และแล้วไฮไลท์ที่อยากจะเล่าก็คือ นักร้องชื่อดังจากค่ายอโศก คุณพลพล ตัวจริงเสียงจริงโผล่มาร้องเพลงสดๆ ให้ฟังด้วย ไอ้เรายืนมองจากบนบ้าน (ชั้น 5) อยากจะกรี๊ดให้สนั่นไปเลย แต่เกรงใจบ้านข้างๆ เหอ เหอ ท่าทางแกเป็นกันเองดีจัง งานเราก็ชาวบ้านด้วย เลยได้เห็นแกลงมาทัีกทายตามโต๊ะต่างๆ อย่างใกล้ชิด ไม่ต้องเบียดเสียดเหมือนฟรีคอนเสิร์ตที่ไหน ไม่ต้องเสียตังค๋ซื้อบัตร หรือต้องไปจองที่ด้วย สรุปคือ วันนั้น ได้ดูคอนเสิร์ตเล็กๆ (ก็พี่แกเล่นร้องแค่ 2 เพลง) แต่ก็บังเอิญเป็นเพลงที่ชอบ นักร้องที่ชอบด้วย เลยทำให้กลับไปยิ้มแก้มปริไปหลายวัน ยืนดูจากบนตึกก็ปลื้มแล้วค่ะ

 

มีเรื่องฮา เกี่ยวกับคุณพลพลจะเล่าซะหน่อย  ครั้งแรกที่ได้ยินเสียงเขา เราคิดว่า เฮ้ย ร้องเพลงเพราะจัง เพลงอะไรน้า ขอให้เธอไปดี ขอให้มีความสุข ขอให้เธอหมดทุกข์เสียที..เนื้อเพลงและทำนองมันช่างนุ่มนวล อ่อนโยนมากๆ ไอ้เราแอบนึกไปว่า หน้าตาพี่แกคงน่ารักเหมือนเสียง คงจะตี๋หล่อ เป็นผู้ชายอบอุ่น ไรเงี้ย พอได้เห็นตัวจริงในรายการโทรทัศน์รายการหนึ่งเท่านั้นแหละ เราทำคนที่บ้านขำกลิ้ง เพราะเราบอกว่า เขาคือ พลพล คนแบกข้าวสาร 555 ก็ดูหุ่นดิ ไอ้เราก็อะนะ..นึกว่าตัวเล็กๆ ตี๋อินเทรนด์ ไง

 

แต่เขาก็ร้องเพลงเพราะค่ะ แอบชอบเพลง เหนื่อยหน่อยนะ แสนแสบ ใจคอ และอีกตั้งหลายเพลงที่เขาร้อง ส่วนคนที่บ้านเนี่ยชอบร้องเพลงคนโปรด แ้ล้วก็เปลี่ยนท่อนสุดท้ายที่บอกว่า รักฉันบ้างหรือเปล่า คนดี เป็นชื่อเราทุกที ก็คิดเอาเองแล้วกัน..โรแมนติกไหมละเนี่ย

2 Comments »

  1. ไม่ได้เข้ามาอ่านซะนาน ยังสนุกเหมือนเดิมเลยนะคะ อ่านไปยิ้มไป มีความสุขทั้งคนเขียน คนอ่าน🙂

    Comment by sitala — December 9, 2008 @ 12:03 pm | Reply

  2. ขอบคุณค่ะเป้ ดีใจมีคนอ่านด้วย หุหุ

    Comment by Blossom — December 10, 2008 @ 2:38 pm | Reply


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: