Blossom Stories : Enjoy every minute of life

November 24, 2008

มนุษย์เงินเดือนที่มีความสุขที่สุดในโลก

Filed under: Lifestyle — blossom2219 @ 12:08 pm

ขอเริ่มต้นวันแรกของการทำงานด้วยความสดใสค่ะ  ไม่ว่าชีวิตจะวุ่นวาย ทุกข์ทนหนักหนาสาหัสสากรรจ์(จากการรีบผลิตธนบัตรจ่ายค่าเทอมโรงเรียนเอกชนสุดหรูของลูกสาว) ยังไง แต่เราเลือกได้ที่จะมีความสุข  จริงไหมคะ?

 

ดิฉันคงเป็นหนึ่งในไม่กี่คน (ในโลกนี้?) ที่ไม่เคยเบื่อชีวิตการเป็นพนักงานออฟฟิศ หรือ มนุษย์เงินเดือนเลย ด้วยเหตุผลมากมายหลายประการค่ะ เลยขอเล่าสู่กันฟังหน่อยดีกว่า ประการแรกเนี่ย บังเอิญเกิดมาในครอบครัวที่มีคุณพ่อเป็นข้าราชการค่ะ ท่านแม่ก็เป็นแม่บ้าน เลยไม่มีหัวการค้าหรือการทำธุรกิจอะไรเท่าไหร่ แบบว่า ไม่มีอยู่ในสายเลือดว่างั้นเถอะ เห็นอะไร จับอะไร ไม่ค่อยเป็นเงินเป็นทอง หรือกำไรกับเขา (ถ้ากำไลข้อมือ ละก้อ พอได้อยู่ 555) เพราะฉะนั้นก็พ่อก็สอนไว้ (เหมือนจะสอนแบบ Poor Dad นะ ไม่ใช่ Rich Dad) ว่าหน้าตาไม่สวย จงเรียนเก่ง ๆ เรียนให้จบ ไม่งั้นไม่มีงานทำ ไอ้เราก็เลยแบบว่ามุ่งหน้าเรียนให้เก่งเข้าไว้ จะได้หางานดี ๆ ซึ่งมันก็มีตั้งเยอะแยะ จนบัดนี้ก็ทำงานออฟฟิศมาตลอด เปลี่ยนงานไป 4 ที่ เป็นลูกจ้างมาสิบกว่าปีแล้วละ วิ้ววว

 

ไม่ได้องุ่นเปรี้ยว มะนาวหวานอะไรนะ แต่จะบอกว่าการเป็นลูกจ้างบริษัทก็ดีนะคะ สิ้นเดือนก็ได้เงินเดือน เมื่อก่อนอยู่บริษัทข้ามชาติยักษ์ใหญ่ สิ้นปีก็มีโบนัสให้ชื่นใจด้วย ทำงานจันทร์-ศุกร์ วันละประมาณ 8 ชั่วโมง มีเวลาพักเที่ยง มีสวัสดิการค่ารักษาพยาบาล มีงานปีใหม่ งานกีฬาสี รื่นเริงบันเทิงใจ วันหยุดพักร้อนให้ตามสมควร ไม่ถึงกับเดือดร้อน เมื่อเทียบกับใครสักคนที่เป็นเจ้าของกิจการหรือเ้ถ้าแก่น้อยๆ แบบที่เป็นความฝันของหลายคนเนี่ย วันๆ คงนั่งปวดหัวคิดบัญชีรายรับรายจ่าย หาลูกค้าเข้าร้าน ปวดหัวกับคนงานหรือลูกจ้างที่ไม่ได้อย่างใจ ค่ารักษาพยาบาล ประกันชีวิตประกันสุขภาพก็ต้องรับผิดชอบตัวเอง ไหนจะเรื่องภาษีอีก แล้วที่บอกว่าเป็นนายตัวเองเนี่ย ก็ไม่รู้จริงหรือเปล่า เพราะเอาเข้าจริง เสาร์-อาทิตย์ก็ทำงานงกๆ ไม่ยอมหยุด ลูกจ้างอย่างเรา เสาร์อาทิตย์นอนกันตูดโด่ง เถ้าแก่น่าจะผมขาวก่อนลูกจ้างแน่ ว่าไหมคะ?

 

เวลาอ่านสัมภาษณ์พวกดารา นักร้อง หรือแม้แต่เวลาสัมภาษณ์คนที่มาสมัครงาน ถามว่าอีก 5 ปีข้างหน้า มองว่าตัวเองอยู่ตรงไหน ส่วนมากเกือบร้อยทั้งร้อย จะบอกว่าอยากมีกิจการส่วนตัว อยากมีธุรกิจส่วนตัวกันแทบทั้งนั้นเลย มันก็คงเป็นความฝันที่เป็นจริงได้ของยุคนี้ไปแล้ว เพราะโลกของอินเตอร์เนตทำให้การค้าขาย การทำธุรกิจเป็นไปได้ง่ายดาย บางทีไม่ต้องมีทำเล ก่อสร้าง แต่งร้านอะไรให้ยุ่งยาก แต่งมันแค่หน้าโฮมเพจบนเว็บนั่นแหละ เขาเรียก E-commerce เชื่อไหมคะ ว่า จนทุกวันนี้ดิฉันก็ไม่เคยคิดจะมีธุรกิจของตัวเองกับเขาเลย ด้วยเหตุผลง่าย ๆ ที่ว่าไม่อยากปวดหัว เพราะฝืนตัวเองให้ไปเป็นเจ้าของกิจการหรือแม่ค้าอะไรที่ตัวเองไม่ถนัด สังเกตไหมคะว่าหนังสือที่เล่าเรื่องคนซึมเศร้า อยากฆ่าตัวตายเนี่ย มีแต่พวกเจ้าของธุรกิจที่เครียดทั้งนั้นเลย พนักงานออฟฟิศเฮฮาคาราโอเกะกันทั้งนั้น

 

ใครๆ มักจะค่อนขอดว่า ชีวิตสาวออฟฟิศ นาฬิกาตีบอกเวลาเที่ยงที ก็ต้องไปแย่งกันซื้อข้าวกิน รีบกลับมาออฟฟิศให้ทันบ่ายโมง ตอนเข้าต้องรีบไปตอกบัตรให้ทันเวลา ไม่งั้นโดนหักเงินเดือน ดิฉันว่า ถ้ามองอีกแง่หนึ่ง ชีวิตก็มีตารางเวลาที่แน่นอน เป็นระเบียบดีนะคะ เวลาสอนลูกยังสอนให้เขารักษาเวลา มีระเบียบวินัยเลย อีกอย่าง มาเข้่างานตรงเวลา เลิกตรงเวลา ก็ยังเหลืออีกตั้งสิบกว่าชั่วโมงที่เป็นเวลาส่วนตัว ทำอะไรได้อีกตั้งเยอะ วางแผนอะไรก็ง่ายด้วย ส่วนเรื่องเจ้านาย ลูกน้องหรือเพื่อนร่วมงานนั้น อันนี้ก็แล้วแต่บุญกรรมค่ะ แต่จะว่าไป มันก็ทำให้ได้เห็นอะไรเยอะขึ้น ดิฉันเชื่อว่าเราสามารถเรียนรู้จากคนรอบข้างหรือสิ่งรอบตัวได้ไม่จบไม่สิ้น ถ้าเราเจอหัวหน้าที่ไม่โอเค อย่างน้อยเราก็คอยเตือนตัวเองได้ว่าถ้าวันหนึ่งเราเกิดเป็นหัวหน้าขึ้นมา เราจะไม่ทำนิสัยแบบไหน หรือไม่ก็ลองเก็บไปเขียนเป็นเรื่องเล่าสู่กันฟัง ตีพิมพ์เป็นเล่มให้บังเิกิดรายได้เสริมกันไปข้างหนึ่งเลย ดีไหมคะ?

 

ตอนกลางวันนี่ ดิฉันสนุกสนานกับการช้อปปิ้งในวันทำงานค่ะ เพราะมีของให้เลือกเยอะมาก อาหารการกินก็อุดมสมบูรณ์ มีร้านบะหมี่เกี๊ยวแถวสีลมร้านหนึ่ง คนแน่นตลอด ต้องรีบกิน เพราะมีคนรอนั่งยืนกดดันเราอยู่ ใกล้ๆ ร้านจะมีวงดนตรีคนตาบอดร้องเพลงให้ฟัง ซึ่งร้องได้เพราะมาก แถมชอบร้องเพลงแบบที่เราชอบด้วย บางทีนั่งกินไปคนเดียว ก็อมยิ้ม อิ่มอกอิ่มใจอยู่คนเดียว กินเสร็จ เดินไปทำบุญกับเขา 5 บาท สิบบาท สบายใจอีกต่างหาก คราวหน้าว่าจะลองขอเพลงเขาดู หน้าหนาวแบบนี้ ฟังเพลงเพราะ กินก๋วยเตี๋ยวอร่อย แดดจ้า ไม่ต้องมีเหล้าเบียร์ก็โรแมนติกได้แล้ว

 

แล้วก็ยังมีอะไรอีกหลายอย่างที่ทำให้ตัวเองชื่นอกชื่นใจกับการเป็นลูกจ้างแบบนี้แหละ เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอมค่ะ ขอให้สนุกกับวันทำงานนะคะ

1 Comment »

  1. บรรยายซะเห็นภาพเลย แต่ก็เห็นด้วยนะคะ

    Comment by sitala — December 9, 2008 @ 12:06 pm | Reply


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: