Blossom Stories : Enjoy every minute of life

March 16, 2007

จากมาม่าถึง หลุยส์ วิตตอง

Filed under: Travel — blossom2219 @ 5:12 am

 จริง ๆ แล้วเป็นคนชอบกินมาม่าอยู่แล้ว แบบบี้กินเปล่า ๆ ก็ชอบ แบบต้มให้สุกใส่ไข่ก็ชอบ (คนอื่นต้มให้ยิ่งชอบเพราะอร่อยกว่าทำเองทุกที) ไม่อยากจะบอกว่าตอนท้องยังเองแอบเอาไปกินในห้องน้ำเลย เพราะอยากกินมาก และคนรอบข้างก็พากันห้ามได้ห้ามดี อะไรจะมาเอาชนะความอยาก (กินมาม่า) ได้ ตอนรู้ว่าจะมาที่นี่สองเดือน เราก็ไม่ยอมพลาด หอบเอามาม่ารสต้มยำกุ้งมาสิบห่อ บวกกับมาม่ารสผัดขี้เมาแห้งอันเป็นรสโปรดอีกสิบห่อ ปรากฎว่าไม่ผิดหวัง ได้รับความนิยมอย่างสูง หมดไปตั้งแต่สองสัปดาห์แรก จริง ๆ ไม่ได้จะโฆษณาอะไรให้ใครหรอกนะ แต่อยากบอกว่าแค่เอาพริกของมาม่าต้มยำกุ้งมากดน้ำร้อนใส่ก็รู้สึกดี ชื่นใจมากแล้ว อันนี้อาจจะเข้าใจยากหน่อยถ้าใครไม่เคยต้องมาตกระกำอยู่นมเนย ขนมปัง ชีส นาน ๆ แต่เชื่อเถอะอร่อยจริง ๆ

 

ทีนี้มาม่าหมดทำไง ก็อดทนกินอาหารฝรั่งไป ขนาดเราว่าเราก็เป็นคนนิยมอาหารฝรั่งไม่หยอกนะ อย่างเวลาที่บ้านไปกินซิซเลอร์ หรือ ซานตาเฟ นี่ก็เอ็น

จอยตลอด ชอบพาสต้าเป็นชีวิตจิตใจอีกต่างหาก ตอนอยู่ที่แคนาดาทั้งปี ไม่เคยได้กินอาหารไทยเลย นอกจากวันก่อนกลับที่ครอบครัวพาไปกิน แต่เราก็ไม่เคยร้องนึกถึงนะ ก็กินอาหารเขาได้ทั้งปี แต่คราวนี้ยังไงไม่รู้แฮะ อาจเป็นเพราะเราต้องทำอาหารเองวันละสองมื้อ คือมื้อเช้ากับมื้อเย็น เช้าก็ขนมปังแซนวิช กลางวันพาสต้ามั่ง เสต็กมั่ง ตอนเย็นเอาไงล่ะ ขนมปังอีกเหรอ พาสต้าก็ไม่ไหว ก็มาม่า เป็นคำตอบสุดท้าย คราวนี้พอหมดสต๊อค เราก็เลยเดินดูในซุปเปอร์มาเก็ตของเขา ก็มีเหมือนกัน แต่ไม่ใช่มาม่า เป็นของบ้านเขาแหละ รสอะไรก็ไม่รู้ เคยลองซื้อมาห่อหนึ่งราคา 0.90 ฟรังก์ เกือบสามสิบบาท แต่ไม่ได้เรื่องเลย เฮ้อ

 

โชคดีว่าใกล้ ๆ โรงแรม มีร้านขายของชำของเอเชียอยู่ร้านหนึ่ง เดินเข้าไปจะมีกลิ่นอับ ๆ เพราะว่าเขาคงเอาของมาขายเยอะมาก แล้วไม่มีที่เก็บหรือยังไงเนี่ยแหละ แปลกแต่จริง ร้านแบบนี้ที่แคนาดาก็มีกลิ่นนี้เป๊ะเลยอ่ะ น่าจะช่วยกันคิดวิธีพัฒนาการจัดร้านค้าของเอเชียเรานะเนี่ย ว่ากันต่อ เราก็ไปเจอมาม่าจากไทยแลนด์เพียบเลย เลือกตามอัธยาศัย มีเกือบครบทุกรส แถมยังมีไวไว ยำยำ แหม มีพาสปอร์ตเดินทางกันมาถึงนี่เลย ไม่อยากจะบอกว่าแอบเห็นยาคูลท์ด้วยนะ ไทยรัฐก็มาเอาดิ เราคว้ามาม่าได้สี่ห่อก็เดินมาคิดตังค์ เป็นหนุ่มเอเชียแต่ไม่ใช่คนไทยหรอก เขาบอกว่าสามฟรังก์ เราเลยถามว่าห่อละเท่าไหร่ เขาบอกห่อละแปดสิบห้าเซ็นต์ แต่คิดเราแค่สามฟรังก์ ลดไปเล็กน้อย เออ ดีเหมือนกันเนอะ คงเห็นว่ามาจากย่านเดียวกัน

 

คราวนี้พอหมดเราเลยไปซื้ออีก สี่ห่อเท่าเดิมเลย ปรากฎว่าคนเก็บตังค์เป็นผู้หญิง จะบริหารเสน่ห์ก็คงไม่สำเร็จเลยช่างมัน ถามเขาว่าห่อละเท่าไหร่ (ทำเป็นไก๋ เผื่อฟลุคอีก) เธอว่าห่อละเจ็ดร้อย แบบว่าภาษาฝรั่งเศสเธอไม่แข็งแรงอะนะ เราก็เลยบอกว่าเจ็ดสิบหรือเปล่าคะ เธอว่าอ้อ ใช่แล้ว แต่คิดเราแค่ 2.5 ฟรังก์พอ ว้าว ดีจัง แหม ตกลงซื้อไปซื้อมายิ่งถูกนะเนี่ย ราคาเกือบเท่าที่ซื้อที่บ้านเราแล้วดีจัง เธอชวนคุยด้วย บอกว่ากระเป๋าหลุยส์ วิตตอง (ของปลอม ใบโปรดปัจจุบัน) ของเราสวยดี ซื้อมาแพงไหม เราบอกว่าไม่แพงหรอก ที่เมืองไทยไม่มีอะไรแพง แต่ก็ไม่ได้บอกราคาไป จริง ๆ แล้วกระเป๋าใบดี ตั้งแต่ขึ้นเครื่องก็มี่แต่คนชม พวกแอร์โฮสเตสของสายการบินบริติช แอร์เวย์ ก็บอกว่าสวย ผู้หญิงที่ทำงานก็บอกว่าสวยทุกคน แหม อยากจะบอกว่าประเทศฉันทำของปลอมได้สวยกว่าของแท้บ้านเธออีก ใช้แล้วดูดีมีชาติตระกูล แล้วก็นึกในใจว่า มาคราวหน้าจะซื้อมาขายซะให้เข็ด

 

ปิดท้ายด้วยรูปห้องพักที่โรงแรม ซึ่งมีคุณแม่บ้านมาทำความสะอาดให้ทุกวันจันทร์ มีผ้าปูที่นอนอยู่สองลาย ให้เห็นว่าเปลี่ยนจริง ๆ คุณแม่บ้านนี่ก็มีวีรกรรมกันเหมือนกันทั้งที่ยังไม่เคยเห็นหน้ากันเลย คือ เวลามาทำความสะอาดชอบเปิดหน้าต่างทิ้งไว้ สงสัยเธอเห็นว่าอากาศดี เลยเปิดให้มันถ่ายเท คนแถวนี้บ้าแดด เห็นแดดไม่ได้ แต่เธอเล่นเปิดทิ้งไว้ กว่าเราจะกลับจากทำงาน ถึงบ้านเกือบทุ่ม เดินเข้าห้องตกใจทำไมหนาวยังงี้ หน้าต่างเปิดอ้าซ่า นอนหนาวสั่นขดแล้วขดอีกเลยกว่าห้องจะอุ่น เราเลยโวยวายกับ receptionist โรงแรมไปหนึ่งรอบว่าคราวหน้าไม่ต้องเปิด มาครั้งแรกเธอไม่ยอมทิ้งกระดาษทิชชูม้วนใหม่ไว้ให้ ซึ่งก็ควรจะให้นี่นา ราคาก็ไม่ได้แพง มาตรฐานการทำความสะอาดโรงแรมก็ต้องให้อยู่แล้ว พอเราไปถามโรงแรมเขาบอกว่าไม่ให้ ต้องซื้อเอง เอ้า มีงี้ด้วย สงสัยมันฮั๊วกับยายแม่บ้านจะแกล้งเราหรือไงฟะ อุตส่าห์ไปหาซื้อที่ถูกที่สุดมาหกม้วน 4 ฟรังก์ (ร้อยยี่สิบบาทน่ะ) จะบ้าตาย ปรากฎว่าพออาทิตย์ต่อมาที่มาทำความสะอาด คราวนี้เธอดันทิ้งกระดาษม้วนใหม่ไว้ให้สองม้วนเลย ทีนี้ใช้กันไม่ไหวเลย บางวันเธอก็ล้างชาม เทขยะให้เรียบร้อยเลยนะ บางวันก็ไม่ล้าง ขยะไม่เท ไม่รู้เอาไงแน่ โธ่ ไม่ได้อยากมาพักนะเว้ย

Leave a Comment »

No comments yet.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: