Blossom Stories : Enjoy every minute of life

March 8, 2007

คนไทย (อย่างเรา) ในเจนีวา

Filed under: Travel — blossom2219 @ 3:21 am

จริง ๆ แล้วก็ไม่รู้หรอกนะคะว่ามีคนไทยอยู่ที่นี่ด้วยกันทั้งหมดกี่คน เห็นเขาว่าประมาณห้าแสน แต่ที่แน่ ๆ ที่ออฟฟิศมีอยู่คนหนึ่ง เป็นพนักงานประจำที่นี่อยู่มานานแล้วด้วย พี่เขาเคยทำงานที่ไอโอเอ็มที่กรุงเทพฯ ด้วย แล้วก็ถูกเรียกตัวไปทำที่โคโซโว และอีกหลายที่จนมาอยู่ที่สำนักงานใหญ่ที่เจนีวานี่ เป็นคนไทยคนเดียวเลย ท่าทางใจดี น่ารัก ทุกคนในออฟฟิศรู้จักกันหมด เขาชวนไปกินข้าวเย็นที่บ้านเขาเมื่อวันเสาร์ แหมนึกแล้วก็น่าอายเล็กน้อย (แต่ไม่อาย) ก็เรามันผู้หญิงแท้ ๆ ทำกับข้าวไม่เป็น ส่วนเขาก็ผู้ชาย แต่ดันมาชวนเราไปแล้วทำอาหารไทยให้กิน ไอ้เราก็ไปค่ะ เพราะคิดถึงข้าวแดงแกงร้อนจะแย่ พี่เขาทำขนมจีบให้กิน แล้วก็ตามด้วยผัดไทย

 

พี่เขาเช่าห้องอยู่ในเจนีวาแต่อยู่ตรงชานเมืองหน่อย ต้องนั่งรถไปประมาณสามสิบนาที แต่อย่างที่บอกว่าขนส่งมวลชนที่นี่ครอบคลุมและสะดวกมาก ก็ไม่รู้สึกว่ากันดารอะไร เห็นเขาว่าค่าเช่าแค่หนึ่งพันห้าร้อยฟรังก์ ถูกกว่าค่าโรงแรมเราเยอะเลย มีห้องสองห้องนอน ห้องครัว ห้องน้ำ ห้องนั่งเล่น วันที่ไปบ้านเขามีน้องอีกคนซึ่งได้ทุนรัฐบาลมาเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยเจนีวาด้วย เห็นเขาพูดถึงเพื่อน ๆ อีกสองสามคนซึ่งก็เป็นคนไทยที่มาทำงานที่นี่ เจ้าหน้าที่สถานฑูต แล้วก็ลูกหลานฑูตก็มี แหม สังคมชั้นสูงแฮะ แต่ทุกคนนิสัยน่ารักหมดเลยนะ ไม่ดูเชิดเริดหยิ่งเหมือนที่เราเคยเจอในร้านอาหารไทย

 

วันรุ่งขึ้นเรายังไม่หมดไฟ เพราะนึกขึ้นได้ว่าวันหยุดมีน้อย คือมีแค่เสาร์อาทิตย์ เดือนนี้ไม่มีวันหยุดราชการเลยด้วย ก็เลยพากันซื้อตั๋วรถไฟไปเที่ยวกรุงเบิร์นกัน เมืองหลวงของประเทศสวิสเซอร์แลนด์คืออะไร? คำตอบ เจนีวา ผิดค่ะ โลซานน์ ผิดค่ะ ลูเซิร์น ไม่ใช่ค่ะ ซูริค ยังไม่ถูกค่ะ เมืองหลวงของสวิสเซอร์แลนด์คือกรุงเบิร์นค่ะ แหม ใครว่าประเทศนี้รวยหนอ มีขอทานมายืนขอตังค์หน้าตาเฉย (หน้าตาดีด้วย) อยู่หน้าสถานีรถไฟเมืองหลวงเลย ที่เจนีวาก็เคยเห็นอยู่สองสามครั้ง คนหนึ่งนั่งตรงทางลงบันไดใต้ดิน (คงเทียบได้กับสะพานลอยบ้านเราเนอะ) อีกคนนั่งถือแก้วพลาสติกร้านแมคโดนัลด์อยู่หน้าซุปเปอร์มาร์เก็ต ปากก็บอกว่าผมไม่มีตังค์กินข้าว (เขาคงหมายถึงขนมปังหรือแซนวิช) เราก็ไม่ให้หรอกนะ กลัวจะต้องให้ทุกครั้ง แล้วก็เก็บไว้ให้คนบ้านเราดีกว่า อ้อ บางที เวลาขึ้นรถเมล์หรือรถรางวันหยุด ก็จะมีคนขึ้นมาเล่นดนตรีให้ฟัง เล่นดังลั่นรถเลย เล่นไปฉีกยิ้มกว้างไป เหมือนจะรอสายตาอุปถัมภ์แล้วก็เดินไปพร้อมกับยื่นหมวกรับบริจาค เราก็ไม่เคยให้ล่ะ งก

 

อุตส่าห์นั่งรถจากเจนีวาไปตั้งไกล ใช้เวลาประมาณสองชั่วโมง ค่ารถเก้าสิบฟรังก์ประมาณสองพันเจ็ดร้อยบาท เราว่าเมืองเขาไม่เห็นจะสวยสมราคาเท่าไหร่เลย (แต่วิวสองข้างทางระหว่างที่นั่งรถไปนั่นน่ะสวย ได้เห็นภูเขา ตัดกับทะเลสาป แบบเต็ม ๆ แถมมีกวางออกมาเดินเล่นด้วย) ประการหนึ่งก็อาจเป็นเพราะเราไม่มีไกด์ทัวร์นำเนอะ ออกจากสถานีรถไฟก็ไม่กล้าเดินไปไหนไกลมาก เดินเท่าที่จะเดินไหวและจำทางกลับได้ รถเมล์ก็ไม่กล้าขึ้นเพราะเราไม่มีตั๋ว ซื้อตั๋วต่างเมืองก็ไม่รู้ว่าจะต้องขึ้นสายไหน ไปลงตรงไหน สรุปคือ ได้แต่เดินถ่ายรูปตึกรามบ้านช่องที่ดูบึกบึนของเขา และป้ายร้านต่าง ๆ ที่เป็นภาษาเยอรมัน ที่นี่เป็นเมืองหลวง อะไรๆ ก็ดูจะแพงไปหมด ขนาดห้องน้ำสาธารณะที่สถานีรถไฟยังเสียตังค์เลย คนละสองฟรังก์ แต่ถ้าของผู้ชายแล้วเข้าไปฉี่เฉย ๆ รู้สึกจะหนึ่งฟรังก์ อะไรจะขนาดนั้น

 

บังเอิญว่าวันที่ไปอากาศดี แดดออก ตามถนนหนทางเลยมีผู้คนออกมากันเยอะแยะ เหมือนกับไม่ใช่วันอาทิตย์ ร้านอาหารเปิดทุกร้าน เอาโต๊ะเก้าอี้มาตั้งเต็มไปหมด ผู้คนหน้าตาสดชื่นเชียว เราเดินไปเจอโบสถ์ เจอนาฬิกาเรือนยักษ์ เจอตึกธนาคารแห่งชาติของสวิส ที่นี่ไม่มีทางเดินใต้ดินแบบเจนีวา แต่มีร้านอยู่ใต้ดินเยอะ ทางลงร้านจะเป็นเหมือนหน้าต่างปิดเอาไว้ เปิดออกมาจะเห็นบันไดให้เดินลงไป ยังกะเป็นที่หลบทอร์นาโดหรือแผ่นดินไหวแน่ะ แปลกดี

 

ไม่พูดพล่ามทำเพลงค่ะ ขอปิดท้ายวันนี้ด้วยเพลงพิเศษจากเมืองไทยมาให้ตัวเอง เป็นเพลงจากอัลบั้มเก่า ๆ ของวงรถโดยสาร ที่ชื่อแท็กซี่ เพลงนี้เนื้อหาจิ๊กโก๋ โจ๋งครึ่ม แต่ตรงไปตรงมาจนโดนใจเราเหลือเกิน ฟังแล้วนึกถึงคนใกล้ตัวที่รออยู่แถวสวนพลู อยากจะกลับไปทะเลาะด้วยใจแทบขาดแล้วเนี่ย

 

คิดถึงฉันไหมเวลาที่เธอ..เหงาใจ

คิดถึงฉันไหมเวลาที่เธอ..ไม่มีใครให้ทะเลาะ

ไปไหนก็ไม่มีไหล่ให้เกาะ

แล้วเธอคิดถึงใคร

 

ฟ้าร้องทุกครั้งมันส่งเสียงดัง

เธอโดดมานั่งตักฉัน

ฉันก็ทุเรศตัวเองเหมือนกัน

ก็ปลอบไป..ขำไป

ฉันรู้ว่าฉันไม่เอาไหนเลย

ไม่อบอุ่นได้อย่างนั้น

ฟ้าร้องครั้งนี้ไม่เจอหน้ากัน

แล้วเธอคิดถึงใคร

 

เมื่อเราต้องห่าง

ยิ่งนานนาน อาจลืมกัน

เลยไม่แน่ใจ

บอกหน่อยได้ไหม บอกฉันหน่อย

ว่าเธอคิดถึงกัน ไม่ต้องหวานต้องแหววหรอก

อยากถามแค่ให้เธอ

ตอบหน่อยได่ไหม ตอบฉันหน่อย

ว่าเธอคิดถึงฉัน อย่างที่ฉันมันคิดถึง

คอยเธอกลับมา

 

 

Leave a Comment »

No comments yet.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: