Blossom Stories : Enjoy every minute of life

February 26, 2007

Geneva Here I Come – Chapter 6

Filed under: Travel — blossom2219 @ 4:02 pm

ยี่สิบกุมภาพันธุ์

 

หวัดดีพ่อมัน

 

ย่างเข้าอาทิตย์ที่สองแล้ว นานจังเลยเนอะ ทางโน้นเป็นยังไง ลงตัวหรือยัง ลูกกวนเยอะหรือเปล่า อดทนมาก ๆ นะ ตอนนี้ก๊วนเราที่นี่มีสมาชิกหายไปแล้วหนึ่งคน คือ เดิมทีเดียวมีกันสี่ จากไทยสอง ฟิลิปปินส์อีกสอง จริง ๆ ก็ไม่ได้อยากจับกลุ่มก๊วนตามทวีปอะไรหรอก แต่คนที่นี่ท่าทางเขาไม่เอาใครน่ะ พวกเราก็เลยรวมกันเราอยู่โดยอัตโนมัติ สาวน้อยชาวฟิลิปปินส์ซึ่งเป็นผู้ช่วยชีวิตยู้ในช่วงแรกกลับไปแล้ว คนต่อไปที่จะกลับก็คือตี๋น้อยจากฟิลิปปินส์อีกเหมือนกัน เขาจะกลับวันศุกร์หน้า เจ้ายู้ก็มัวแต่ตั้งหน้าตั้งตาอิจฉาเขา อยากกลับเหมือนกัน ส่วนเราน่ะเป็นคนสุดท้าย ไม่ต้องเสียเวลาไปอิจฉาใครเขา ต้องอยู่คนเดียวประมาณสิบวันหลังจากพวกเขากลับกันหมดน่ะ

 

แต่เราว่าเราคงดีกว่าคนอื่นหน่อย เพราะเรามีเพื่อนชาติอื่นที่นี่อยู่บ้าง เนื่องจากพูดภาษาฝรั่งเศสได้ แล้วก็อาศัยไม่ค่อยอายเท่าไหร่ กล้าพูดจาทักทายปราศรัยแบบฉันก็มีดีเหมือนกัน ก็เลยทำให้รุ้จักคนนิสัยดีหลายคน มีคนหนึ่งชื่อ แดเนียล เป็นคนที่จัดการเรื่องจดหมายวีซ่าและจองโรงแรมให้ อายุสี่สิบกว่าเห็นจะได้มีลูกชายแฝดคู่หนี่งกับลูกสาววัยสามขวบ เขาเป็นคนใจดีตามแบบคนเป็นแม่นะ คุยแล้วรู้สึกดี ก็คนนี้แหละที่วันนี้เลี้ยงโกโก้ร้อนเราแก้วหนึ่ง อีกคนชื่อนาตาชา เป็นคนฝรั่งเศสเลย แต่ว่าทำงานกับไอโอเอ็มที่เจนีวามาตั้งกะยังเรียนไม่จบ ฝึกงานที่นี่ ตอนนี้บรรจุอยู่มาเกือบสี่ปีแล้ว อายุแค่ยี่สิบกว่าเอง น่ารักมาก ไปเลี้ยงโกโก้เราตั้งกะวันแรกเลย ช่วยเราหลายอย่าง เป็นเหมือนเลขาแผนกเราเลย อีกคนก็เป็นคนฝรั่งเศสชื่อโมนิค แนะนำให้ไปเที่ยวฝรั่งเศสตอนใต้ มีเมืองที่ไม่ไกลจากเจนีวามาก เขาเคยไปเที่ยวเมืองไทย

 

กิจวัตรประจำวันของเราที่นี่ก็ไม่ค่อยมีอะไรน่าตื่นเต้น ตื่นประมาณเจ็ดโมงเช้า ก็ดูนาฬิกาดูแล้วดูอีกว่ามันกี่โมงแน่ เพราะข้างนอกมืดเหลือเกิน ลุกจากที่นอนไปดื่มน้ำสักแก้ว แล้วก็ทำอะไรรองท้อง เมนูไม่ค่อยสร้างสรรค์หรอก ประมาณกล้วยหอมกับนมสด บางทีก็อุ่นซุปที่เหลือกิน อย่างเช้านี้แซนวิช มีขนมปังก้อนที่ซื้อมา ผ่าตรงกลางทางมายองเนส ราดซอสมะเขือเทศเผ็ดนิดหนึ่ง ใส่แฮมแล้วก็ใส่ชีสครึ่งแผ่น ตามด้วยน้ำผลไม้ (น้ำสัปปะรดน่ะ) แล้วค่อยไปแปรงฟัน น้ำไม่อาบอยู่แล้ว แฮะ แฮะ ผิวแห้งและก็ชอบอาบน้ำอุ่นจัดนาน ๆ แค่นี้ก็แสบเพราะผิวแตกจะแย่ เสร็จแล้วก็แต่งตัวไปทำงาน

 

ไอ้ยู้ใส่กางเกงยีนส์ทุกวันแต่เราใส่ไม่ได้หรอก เพราะคนที่เป็นหัวหน้าเราเขาบอกว่าที่นี่ไม่ใส่ยีนส์กัน ถึงจะมีคนใส่ให้เห็นเยอะแยะไป แต่เราทำงานฝ่ายบุคคลน่ะนะ มันก็คงต้องเคร่งกว่าคนอื่นเขาหน่อย ไม่ให้ใครเขามาว่าได้ สรุปคือเราแต่งตัวเหมือนอยู่กรุงเทพฯ นั่นแหละ กางเกงผ้า เสื้อไหมพรม รองเท้าบู๊ท แค่มีหมวก ผ้าพันคอ ถุงมือ แล้วก็เสื้อคลุมตัวเก่ง ตอนเดินไปรอรถ ตอนนี้รู้แล้วว่านั่งรถไปทำงานได้สองสาย คือ สายแปด กับ สายเอฟ สายหลังนี่จะไม่อ้อม ถึงเร็วกว่า ค่ารถไม่เสียเพราะมีตั๋วเดือน คิดเป็นเงินไทยประมาณสองพันบาทแน่ะ ค่ารถเมล์แพงเนอะ มาคราวนี้เรื่องเสื้อผ้าไม่ขาดแคลน เตรียมมาอย่างดี ซึ่งใช้การได้ดีทุกอย่าง ผ้าพันคอที่ซื้อจากละลายทรัพย์บ้านเราแค่ร้อยเดียว ที่นี่ขายผืนละประมาณหนึ่งพันห้าร้อยบาท แบบเดียวกันเลย รองเท้าบู๊ทเราเวิร์คสุด ๆ เดินแล้วไม่ต้องชาเท้า

 

ไปถึงที่ทำงานแขวนเสื้อคลุมเก็บหมวกกับถุงมือแล้วก็เปิดเครื่อง เช็คเมล เข้าเอ็มเอสเอ็น รอคุยกับพ่อมันเนอะ ตอนนี้กำลังมุ่งหน้าเขียนรายงานเรื่องการลาหยุดพิเศษอยู่น่ะ บางทีก็มีคนอื่นในแผนกมาขอให้ช่วยงานบ้าง อย่าง ดูประกาศรับสมัครงาน นับสถิติ เมื่อวานก็โดนขอให้ไปช่วยเขาจัดงานเลี้ยงรับรองพวกที่มาสัมมนาชั้นล่าง ไปยืนเทน้ำแอ้ปเปิ้ล (แอบกินเองไปหลายแก้ว ฮิ ฮิ) กับไวน์ให้พวกนั้น มันก็แปลกดีนะ ไม่ค่อยมีคนมากล้าใช้อะไรเราเท่าไหร่ พอ ๆ กับที่พวกเขาก็ไม่รู้จะให้เราทำอะไร

 

ตอนเที่ยงเราก็ไปกินข้าวข้างนอก ไปกันสามคนที่เหลือนั่นแหละ กะว่าไอ้ยู้กลับแล้วก็คงจะไปกินกับคนอื่นหรือไม่ก็ไปคนเดียว อาหารกลางวันก็ประมาณแปดฟรังก์กว่า (สองร้อยสี่สิบบาท) หนักไปทางพาสต้าเพราะอย่างอื่นไม่ค่อยน่ากิน น้ำเปล่าฟรีแล้วก็เดินกลับมาทำงานกันต่อ พูดถึงน้ำเปล่า ที่นี่เขาทรัพยากรเหลือเฟือ น้ำจากก๊อกก็ดื่มได้ ไอ้เราน่ะดื่มตั้งกะวันแรกก็ยังสบายดี เพราะน้ำขวดแพงขวดเล็กนิดเดียวเกือบสามสิบบาท เมื่อวันก่อน ไปกินข้าวที่ร้านอาหารเอเชีย เขาถามว่าจะดื่มอะไร เราก็บอกว่าน้ำเปล่า เขาถามว่าน้ำแร่หรือน้ำก๊อก ดูมันเดะ เราก็บอกว่าน้ำก๊อกก็ได้ เขาคิดค่าแก้วน้ำที่ใช้รองน้ำก๊อกหนึ่งฟรังก์ เชื่อมันเลย น้ำเปล่าแก้วละสามสิบบาท ซึ่งมันก็หันไปเปิดก๊อกรินออกมาให้เห็น ๆ นั่นแหละ เฮ้อ ตอนนี้คิดถึงเป็ปซี่น้ำแข็งบดสุด ๆ เชื่อไหม ที่นี่น้ำแข็งหายากจัง

 

ตกเย็นกลับบ้าน อาทิตย์นี้มีนโยบายประหยัดเงินด้วยการแยกย้ายกลับไปกินมาม่าบ้านใครบ้านมัน เราเองก็มีครัว เมื่อวานมาม่าผัดขี้เมาแห้งใส่แฮม วันนี้มาม่าต้มยำกุ้ง พรุ่งนี้กะจะทำลาซานญ่าซะหน่อย ไม่ได้ทำอะไรหรอก ก็คงแค่แกะห่อมาใส่เตาอบตามเวลา วันเสาร์เช้าเราต้มซุปกิน เป็นซุปใส่ซองเหมือนเบสท์ฟู้ดบ้านเราน่ะ ใส่น้ำต้มให้พองก็มีเนื้อ มีน้ำซุปหอมขึ้นมา เราซื้อผลไม้ไว้ในตู้คือ แอ้ปเปิ้ลกับส้ม ท้องไม่ผูกหรอกนะเพราะมีแบรนด์วีต้าพรุนไง ตอนไม่กินก็ไม่ผูกเหมือนกันนะ ยังโอเค โอเค

 

ปกติก็ไม่ได้ชอบดูทีวีหรอก แต่อยู่ที่นี่เงียบเหงาเหลือเกิน คิดถึงลูก คิดถึงพ่อมัน ที่ปกติก็จะทำให้เราหมดเวลาไปวันวันอย่างรวดเร็ว เก็บรองเท้าเข้าตู้มั่ง เอาผ้าใส่ถุงเตรียมไปซักบ้าง เก็บของเล่นในห้องลูกบ้าง เก็บผ้าเข้าตู้บ้าง ตอนนี้ไม่ได้ทำอะไรเลย นึกเป็นห่วงพ่อมันขึ้นมาว่าจะหนักหนาขนาดไหน อยู่ที่นี่เราเปิดทีวีเปลี่ยนช่องไปเรื่อย ตอนนี้รู้แล้วว่าช่องยี่สิบจะมีการเอาเฟรนด์ส ปีสองมาฉายตอนจันทร์ถึงศุกร์ เราก็รอดูอยู่แค่นี้แหละ เป็นภาษาฝรั่งเศสอีกต่างหาก รายการอื่นก็ต้องคอยฟัง มีทั้งภาษาอิตาลี เยอรมัน ฝรั่งเศส เบื่อแล้วก็อาบน้ำเตรียมนอน

 

ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ยังไม่ได้ซักเสื้อผ้าเลย ก็มันยังไม่ค่อยเหม็นนี่นา เหงื่อไม่ได้ออก ไม่ได้คลุกขี้โคลนอะไร ยังมีเหลือใส่พออีกประมาณสองอาทิตย์ กางเกงผ้าที่ใส่แล้วยับก็ไปขอเตารีดข้างล่างมารีดเรียบแล้วใส่ได้อีก ถุงเท้ากับกางเกงในซักตอนอาบน้ำ ชุดนอนที่ใส่ตั้งแต่มาถึงเพิ่งจะซักวันนี้เองล่ะ แหมก็นอนอยู่คนเดียว ที่โรงแรมจะมีแม่บ้านมาทำความสะอาดห้อง เปลี่ยนผ้าปูที่นอนกับผ้าเช็ดตัวให้ทุกอาทิตย์ เขาเพิ่งมาเมื่อเช้า ส่วนผมเราสระไปสามครั้งแล้ว นี่ขยันมากแล้วนา

 

คิดถึงลูกจัง เธอนอนหลับสบายไหม มีตื่นขึ้นมาแล้วละเมอร้องไห้เพราะฝันอีกหรือเปล่า พ่อมันเหนื่อยจนหลับไปพร้อมลูกแล้วตื่นมาเธอฉี่รดที่นอนบ้างไหม เธอกินนมคืนหนึ่งหลายขวดอยู่ไหม ไอหรือเปล่า อ้วกหรือเปล่า ใส่ถุงเท้านอนหรือเปล่า คิดถึงพ่อมันด้วยนะ คงจะนอนไม่เต็มตื่นเพราะระแวงกลัวลูกร้อง ลำบากหน่อยนะเที่ยวนี้

 

ป.ล. ยังไม่ได้เริ่มแปลหนังสือเลยสักหน้า เพราะอินเตอร์เน็ตที่โรงแรมใช้ไม่ได้ เราเองก็เหนื่อยด้วยล่ะ เฮ้อ หมดแรงทุกวันเลย

Leave a Comment »

No comments yet.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: