Blossom Stories : Enjoy every minute of life

December 19, 2006

สรุปข่าวเด่นในรอบปี 2549 — My 2006 Highlights

Filed under: Lifestyle — blossom2219 @ 10:34 am

มกราคม 2549

เริ่มกันตั้งแต่ต้นปีคือวันที่ 5 มกราคม เป็นวันพุธ เป็นวันที่อุ๊ก อุ๊ก ไปโรงเรียนเป็นวันแรกในชีวิต ทุกคนพลอยตื่นเต้นกันไปหมด แม่เองก็คิดแล้วคิดอีกเพราะอายุหนูยังไม่ครบ 3 ขวบดีเลย จะไหวไหมหว่า คุณยายมีปรามาสว่าได้เสียค่าเทอมฟรีแน่ ส่วนคุณตาก็อยากให้ไป แม่ดูแล้วอุ๊กดูเป็นผู้ใหญ่กว่าวัยน่าจะไม่มีปัญหาก็ลองดู ลำบากหน่อยก็ตรงที่ตอนนั้นป๊าทำงานอยู่ต่างจังหวัด เลยไม่ได้มาคอยช่วยกันลุ้นช่วงสำคัญนี้ วันแรกอุ๊กไม่ร้องไห้ (เพราะยังงงอยู่ว่าพาไปไหนฟะเนี่ย แล้วทำไมไม่เห็นรู้จักใคร) คุณตาไปแอบดูก็โทรมารายงานแม่ว่าเห็นหนูนั่งปั้นดินน้ำมันอยู่ แม่ก็สบายใจ คุณยายลุ้นแทบใจขาด รีบไปรับตอนสิบเอ็ดโมง พออุ๊กเห็นคุณยายเท่านั้นแหละ ร้องไห้จ้า คุณยายก็ร้องด้วย ด้วยความสงสาร แม่ก็ใจเสีย เอาไงกันนี่ วันรุ่งขึ้นคราวนี้อุ๊กร้องไห้ตั้งแต่แม่พาเข้าโรงเรียน น้ำตาไหลพราก ๆ กอดแม่แน่น บอกให้แม่นั่งปั้นดินน้ำมันด้วย แม่ใจหายสุดสุด รู้สึกว่าเรากำลังทำในสิ่งที่ถูกต้องหรือเปล่าเนี่ย แต่ครูบอกว่าไม่เป็นไร พรุ่งนี้ให้พามาใหม่ สามวันแรกทุลักทุเลแต่แม่ก็พาหนูไปโรงเรียนสำเร็จ วันที่สองเห็นว่าร้องไห้มากจนคุณครูต้องอุ้มมาส่งคุณยาย สัปดาห์ต่อมา แม่ก็ลุยต่อ ปลุกปล้ำพาหนูแต่งชุดนักเรียนไปส่งจนได้จนครบ 5 วัน อุ๊กดูเริ่มจะเข้าใจว่าร้องยังไงแม่ก็ต้อง (ใจร้าย) พาไปอยู่ดี ทุกอย่างเริ่มดีขึ้นเรื่อย ๆ ตอนแรกคุณยายไปรับครึ่งวัน ตอนนี้สามโมงยังไม่ค่อยอยากกลับ เพราะเริ่มมีเพื่อน เริ่มชอบทานของว่างที่โรงเรียน ปลายปีมีการแสดงบนเวทีกับเพื่อน ๆ ด้วย โห แม่อดภูมิใจไม่ได้ว่าแม่คิดถูกแล้วที่พาไปโรงเรียนเลย อุ๊กได้มีเพื่อนวัยเดียวกัน อ่านเขียนอะไรได้เยอะ ทำอะไรเป็นเรื่องเป็นราว มีระเบียบดีด้วย นับว่าเป็นความสำเร็จอันดับหนึ่งของแม่เลย

 

 กุมภาพันธ์

เดือนนี้มีสำนักพิมพ์นกฮูกติดต่อมาให้แม่ลองแปลนิยายฆาตกรรมสืบสวนเล่มหนึ่ง ตอนแรกแม่ก็คิดหนัก เพราะไม่ได้คิดอยากมีหนังสือแปลกับเขา แต่อยากมีหนังสือพ็อคเก็ตบุคของตัวเองต่างหาก แต่รู้สึกว่าสำนักพิมพ์ให้เกียรติมากที่ติดต่อมาก และให้เครดิตมากด้วยที่ไม่เคยเจอหน้ากัน แต่ก็ไว้วางใจให้แปลงานซึ่งเขาติดต่อขอซื้อลิขสิทธิ์จากต่างประเทศ เป็นนวนิยายที่ได้รับรางวัลดีเด่นด้านสืบสวนด้วย แม่ใช้เวลาแปลอยู่ 2 เดือนครึ่ง ก็ส่งบทแปลให้เขา หนังสือต้นฉบับมีทั้งหมด 444 หน้า นึกแล้วยังซูฮกตัวเองว่าทำไปได้จริง ๆ ด้วย รู้สึกทึ่งในความเพียร ความมานะ อุตสาหะ และความไม่ยอมแพ้ของตัวเองจริง ๆ ยังไม่รวมถึงความอดทน อดกลั้น การบริหารเวลาที่ดี และที่สำคัญกำลังใจที่ดีจากป๊ากับอุ๊กด้วย

 

มีนาคม

ปลายเดือนคือ 26-31 มีนาคม แม่ได้เดินทางไปอบรมเรื่องงานที่เมืองมนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ เป็นการได้ไปอบรมต่างประเทศด้วยเรื่องงานครั้งแรกในชีวิตเลย ต้องเดินทางไปคนเดียวทั้งไปและกลับ (งานนี้บินฟรีด้วยการบินไทย รักใครเท่าฟ้า มีตังค์เบี้ยเลี้ยง ที่พักหรูหรา มีคนขับรับส่งตลอด) ตอนนั้นอุ๊กยังไม่สามขวบดี ห่วงก็ห่วง แต่ต้องไป อุ๊กไม่สบายใหญ่เลย ทั้งไอ ทั้งอ้วก ขาดเรียนทั้งอาทิตย์ที่แม่ไม่อยู่ รายละเอียดแม่เขียนเล่าไว้แล้ว อ่านได้ใน ผจญภัยในฟิลิปปินส์

 

เมษายน

ด้วยความที่อยากมีหนังสือ ก็เที่ยวส่งเรื่องไปตามนิตยสารต่าง ๆ คราวนี้ได้ลงในนิตยสารรักลูก เดือนเมษายน ความยาว 3 หน้าเต็ม ได้ค่าเรื่องมา 1500 บาท ไม่ได้มากมาย แต่ภูมิใจสุดสุด เพราะเป็นนิตยสารที่มียอดจำหน่ายสูงสุดของประเภทนี้ และเป็นเรื่องจริงที่แม่ถอดเอามาจากบันทึกที่เขียนถึงอุ๊กไว้เลย แบบไม่ต้องแต่งเสริมเติมวาด เรื่องจริงล้วน ๆ ลงคอลัมน์ เรื่องเล่าจากทางบ้าน ชื่อเรื่องเก๋ไก๋ซาบซึ้งกินใจว่า ลูก…คือลมหายใจ โดย วันดี อภิรักษ์ธนากร ปลื้มซะ (เดิมที แม่ตั้งชื่อว่า กว่าจะได้เจอกัน) ส่วนตอนปลายเดือนวันที่ 25 เป็นวันเกิดครบรอบปีที่ 30 กว่า ๆ และคุณตาก็ต้องมาเข้าโรงพยาบาลด้วยภาวะสมองขาดเลือดเฉียบพลันวันนี้เอง แม่แทบช็อค และเหนื่อยมาก แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดีแล้ว แม่ดีใจที่ตอนนั้นแม่ได้มีโอกาสทำหน้าที่ลูกที่ดีและจัดหาการรักษาพยาบาลที่ดีที่สุดให้คุณตา

 

พฤษภาคม

เดือนนี้ป๊าได้งานประจำเป็นเรื่องเป็นราวจริง ๆ ซะที ไชโยโห่ฮิ้ว หลังจากที่แม่ (เป็นส่วนหนึ่งที่) ทำให้ป๊าต้องออกจากงานเมื่อปีก่อน และป๊าก็ทำงานชั่วคราวมาหลายจ๊อบ คราวนี้เป็นงานกับบริษัททางด้านแฟชั่นเครื่องแต่งกาย เป็นแบรนด์เนมหรูหราซึ่งป๊าไม่รู้จัก (แต่แม่คุ้นเคยอย่างดี) แต่ว่าเป็นเนื้องานด้านที่ป๊าถนัด ในระดับหัวหน้างาน ค่าจ้าง สวัสดิการน่าพอใจ ที่สำคัญ เวลาทำงานลงตัวที่สุดเพราะเริ่มตอน 10.00 น. เลิก 19.00 น. ป๊าชอบไปส่งอุ๊ก ไปโรงเรียน พาไปกินข้าวเช้าเรียบร้อย ให้ค่าขนมคุณครูไว้ ก่อนจะไปทำงาน อันนี้เหมือนยกภูเขาลูกโตออกจากอกแม่

 

(โปรดติดตามอีกครึ่งปีหลังพรุ่งนี้นะคะ)

Leave a Comment »

No comments yet.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: