Blossom Stories : Enjoy every minute of life

August 14, 2006

ประสบการณ์จอเงินครั้งแรกของอุ๊ก อุ๊ก

Filed under: Uncategorized — blossom2219 @ 11:24 pm

 

เมื่อสมัยวัยรุ่นแล้วไปดูหนังบางเรื่องที่มีเด็กเล็กเจี๊ยวจ๊าวลั่นโรง ตอนนั้นแอบนึกตำหนิพวกผู้ปกครองว่าพาเขามาทำไมเนี่ย เห็นไหม มาสร้างความรำคาญรบกวนผู้ชมคนอื่น และก็สงสารเด็กด้วยที่คงถูกผู้ปกครองบังคับพามา (ในระดับหนึ่ง) คือแบบพ่อแม่พี่ป้าน้าอาอยากดูแต่เด็กไม่ได้อยากดู ได้ยินเสียงใส ๆ เกือบทั้งเรื่องถามคำถามตลอด บางคำถามได้ยินเองแล้วก็ขำดี หนังบางเรื่อง เหมือนกลุ่มเป้าหมายจะเป็นเด็กอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นพวกเขาจะเป็นประชากรส่วนใหญ่ในโรง พวกผู้ใหญ่ก็คงเข้าใจกัน

 

เวลาผ่านไปแว้บเดียว ถึงตาเราบ้างแล้วค่ะ ด้วยความที่แม่เป็นคนชอบดูหนังมากกกกกก ก็เลยอดจะแอบหวังลึก ๆ ไม่ได้ว่าคุณลูกสาวน่าจะชอบดูหนังด้วย เผื่อว่าพอลูกโตอีกหน่อยจะได้พากันเข้าโรงหนังสองคน สนุกไปเลย เคยเห็นคุณแม่ของเพื่อนลูกแถวบ้านพาลูกไปดูหนังตอนสองขวบกว่า ไปดูเรื่องต้มยำกุ้งด้วยนะ เราก็เหวอ อะไรนั่น แล้วเด็กจะไปดูอะไร ถ้าลูกเกิดร้องจ๊ากกลางเรื่องทำไงล่ะ แม่ไม่เคยพาอุ๊กไปดูหนังจนกระทั่งเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ซึ่งหนูอายุได้สามขวบสี่เดือนแล้ว มีคนท้าพนันว่าคงไม่รอดเกิน 15 นาที แม่ก็พอเข้าใจเพราะความสนใจและสมาธิเด็กค่อนข้างสั้น จะให้ตรึงเขาอยู่กับอะไรอย่างเดียวเกือบ 2 ชั่วโมงนี่ไม่ใช่เรื่องง่าย เอาเป็นว่าลองดูละกัน อย่างมากก็แค่ค่าตั๋ว ตอนนี้ไม่สนใจแล้วว่าคนรอบข้างในโรงจะแอบนินทากันในใจว่ายังไง ก็ฉันจะพาลูกฉันไปดู มีอะไรไหมล่ะ

 

เราเลือกเรื่องการ์ฟิลด์เพราะเป็นตัวละครที่อุ๊กคุ้นเคย และเป็นหนังเรื่องแรกที่อุ๊กเคยดูเป็นเรื่องเป็นราว ปรากฎว่า แอ่น แอ่น แอ๊น (ไม่ต้องตื่นเต้นนะคะคุณผู้อ่าน)  อุ๊กอยู่ในโรงหนังได้แค่ชั่วโมงกว่า ก็หันมาทำหน้าเบะบอกว่าจะกลับบ้านแล้ว อ้าว ไหงงั้นหว่า สิง สา รา สัตว์น่ารักเต็มเรื่องเลย แถมยังมีแมวอ้วนพุงใหญ่อย่างการ์ฟิลด์ตั้งสองตัวแน่ะ แถมการ์ฟิลด์ยังขึ้นเครื่องบินไปซ่าที่อังกฤษ ซึ่งเป็นบ้านเดียวกับบาร์นีย์ ไดโนเสาร์สีม่วงตัวใหญ่ขวัญใจหนูด้วยนะ แม่ก็คิดหัวแตก อุ๊กบอกว่า อุ๊กไม่ชอบดูตอนการ์ฟิลด์โดนจับ สงสารมัน อ้อ อย่างงี้นี่เอง ลูกยังไม่เข้าใจแนวคิดของความเป็นหนัง และการเดินเรื่องแบบมีผู้ร้ายกับพระเอก พอเห็นอะไรเศร้า ๆ หรือไม่ดี เป็นแบบนี้ทุกที คือร้องไห้ ไม่ดูแล้ว แม่ก็พาออกจากโรงมาเดินเล่นกันข้างนอก เธอกระโดดโลดเต้นใหญ่ ไม่ว่ากัน ไม่อยากขืนหรือบังคับมากไป อยากให้รู้ว่าถ้าไม่อยากดูหรือไม่ชอบเราก็สามารถกลับบ้านเราได้ตลอด แอบนึกกลัวในใจว่า อุ๊กอาจจะเข็ดกับประสบการณ์ในโรงหนังจนไม่อยากเข้าโรงหนังอีกแล้วก็ได้เนอะ

 

พอกลับถึงบ้าน ป๊าล้อใหญ่เลยว่า บอกแล้ว บอกแล้ว แม่ก็เฉยไม่ว่าอะไร ตอนอาบน้ำให้อุ๊กเย็นนั้น อุ๊กบอกแม่ว่า ไม่เป็นไรแม่ เดี๋ยวโต อุ๊กไม่ออกแล้ว แม่ก็งง ออกอะไรเหรอ ก็ออกจากโรงหนังไง โห แม่ปลื้มซะ แบบให้กำลังใจกันมาก ๆ เลยลูกแม่ ได้เลย เดี๋ยวพอโตอีกหน่อยเราค่อยลองใหม่เนอะ เดี๋ยวแม่ขอตัวไปดู Mission Impossible พลาง ๆ ก่อนนะลูก วันนี้ชื่อนี้โดนใจจริง ๆ เหอ เหอ

 

 

Leave a Comment »

No comments yet.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: