Blossom Stories : Enjoy every minute of life

March 17, 2006

คุณแม่ทำงาน

Filed under: Uncategorized — blossom2219 @ 10:54 pm

เผลอแว๊บเดียว แม่ต้องกลับไปทำงานที่โรงงานนรก เอ้ย ไม่ใช่ กลับไปทำที่บริษัทญี่ปุ่นที่แม่ทำอยู่ตอนนั้นซะแล้ว และนั่นหมายถึงการที่คุณยายต้องบินเดี่ยวตั้งแต่ 9 โมงเช้าจนแม่ถึงบ้าน ใจหนึ่งก็ตื่นเต้นที่จะได้กลับไปทำงาน ใจหนึ่งก็ห่วง ห่วงทั้งอุ๊ก ห่วงทั้งคุณยาย พอห้าโมงสิบห้าเวลาเลิกงานแม่ปุ๊บ แม่ก็เปิดตูดกลับบ้านเลย กลัวคุณยายจะเหนื่อยเกินไป ซึ่งบางวันท่านก็คงเหนื่อยจริง ๆ แถมบางวันคุณยายไม่ได้กินข้าวเลยเพราะหนูงอแง และยายก็ไม่ยอมทิ้งหนูไว้คนเดียวตอนหนูหลับ บางทีคุณตาผ่านมาทำงานแถวนั้นก็แวะซื้อข้าวมาฝากคุณยาย และคอยไกวเปลให้ตอนคุณยายกินข้าวด้วย แม่รู้สึกโชคดีที่สุดที่คุณตาคุณยารักและเมตตา

เรามาก ถ้าท่านไม่ช่วย ไม่รู้เราจะเป็นยังไงกันเนอะ

 

แม่พยายามกลับบ้านเร็วทุกวัน คุณยายก็จะได้กลับบ้านเร็วด้วย บางวันแม่เหนื่อยและเพลียมากจนแทบไม่มีแรงเล่นกะหนู แม่ขอโทษด้วย แต่แม่ไม่เคยหงุดหงิดใส่หนูนะ เพียงแต่แม่มุขไม่เยอะเหมือนคุณยายกับป๊า เล่นไม่เก่ง อุ๊กเลยงอแงแม่ประจำเลย ป๊าจะกลับประมาณทุ่มนึง ก็จะช่วยกันดู แม่ไม่เคยไปงานเลี้ยงอะไร กินข้าวหรือดูหนังอะไรหลังเลิกงานอีกเลย เพราะอยากรีบกลับมาเจอหนูและกลับมารับช่วงต่อให้คุณยายได้พัก แม่รู้สึกว่ามันเป็นหน้าที่ และรู้สึกตลอดเวลาว่าแม่โชคดีมากแล้วที่คุณยายมาช่วยดูหนูให้ อย่างน้อยแม่ก็ไม่ต้องกังวลว่าคนที่เลี้ยงหนูจะไม่รักหนู หรือเอาขี้เถ้ายัดปากให้หนูหยุดร้องไห้  คุณยายดูแลหนูอย่างดีทุกวันและรักหนูยิ่งกว่าแม่เสียอีก อุ๊กโชคดีมากนะลูก ต้องขอบคุณคุณยาย

 

หมอบอกว่าอุ๊กควรจะเริ่มกินอาหารเสริมตอน 6 เดือน ซึ่งคุณยายก็เริ่มป้อนก่อนหน้านั้นแล้วล่ะ แม่ไม่เคยได้ทำอาหารให้หนูกินหรอกนะ เพราะทำไม่เป็น ซื้ออาหารขวดซึ่งก็เห็นหนูชอบใจกินดี คงจะเข้าใจว่าแบบนี้อร่อยกว่าแม่ทำแน่ๆ คุณยายก็จะซื้อโจ๊ก ใส่ไข่มาป้อน ทุกวัน น้ำส้มคั้นที่เขาว่าดีนักดีหนา แม่ก็ไม่เคยคั้นให้หนูหรอกนะ เพราะคั้นไม่เป็น (อีกแล้ว) ได้แต่ซื้อน้ำผลไม้กล่อง อุ๊กก็กินได้ ไม่เห็นบ่น (ก็ยังพูดไม่ได้ไง) แต่จริง ๆ แล้วแม่อยากให้อุ๊กได้คุ้นเคยกับโลกข้างนอกนะ คือไม่มีใครสามารถมาเตรียมอาหารที่ถูกสุขอนามัย ถูกหลักโภชนาการได้ตลอดหรอก เวลาไปโรงเรียนเห็นเด็ก ๆ ท้องเสียเป็นข่าวตั้งเยอะ ต่อให้แม่ทำกับข้าวให้กินทุกวันก็คงหนีไม่พ้นอยู่ดี เพราะฉะนั้นหนูต้องอดทนมากที่เป็นลูกแม่

Leave a Comment »

No comments yet.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: