Blossom Stories : Enjoy every minute of life

March 17, 2006

กว่าจะได้เจอกัน (Vol.2)

Filed under: Uncategorized — blossom2219 @ 10:32 pm

ช่วงเดือนแรกดิฉันโชคดีที่ไม่มีอาการแพ้ที่เขาว่าจะหฤโหดนักหนา แต่วิงเวียนหน้ามืดอยู่ครั้งหนึ่งบนรถเมล์สาย 116 ที่ขึ้นจากสาทรกลับบ้าน   เป็นครั้งเดียวจริง ๆ นะที่อยู่ดี ๆ ก็เหมือนจะอาเจียน ตัวเย็น หน้ามืด ยืนบนรถเมล์แต่ในที่สุดก็ได้นั่ง แปลกดีเพราะเราไม่เคยเป็นแบบนี้เลย ปกติจะเป็นคนกลัวการอาเจียนมากเพราะกลัวว่าไส้พุงจะออกมาด้วย (ไม่รู้คิดได้ไงสิน่า) โชคดี (อีกเหมือนกัน) ที่ไม่ค่อยได้เป็นอะไรที่ต้องอาเจียนกับเขา ตอนกลางคืนดิฉันจะง่วงและหลับง่ายมากอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน สามารถหลับท่ามกลางเสียงทีวีและแสงไฟซึ่งไม่เคยทำได้เลย ประมาณว่าตื่นเช้ามาเฮ้ย หลับไปตอนไหนนี่  

 

ดิฉันไปฝากท้องจริงๆ จัง ๆ ที่โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์กับหมอคนที่เพื่อนแนะนำ หมอพูดจาดีกว่าหมอคนแรกที่เราไปตรวจเยอะเลย คงทำคลอดมาเป็นพันท้องแล้วมัง หมอไม่เห็นจะตรวจภายในเราเหมือนในหนังสือเลย เขาว่าไม่จำเป็น หมอว่าธรรมชาติของเด็กจะปกป้องตัวเอง เช่น การที่เราง่วงง่ายนั้นก็เพราะเขาต้องการให้เราพักผ่อน การที่เราแพ้อาหารบางอย่างก็เป็นเพราะเขาไม่อยากให้เรากินเพราะมันอาจไม่ดีกับเขา ซึ่งก็คงจริง เพราะเรากลายเป็นคนที่ไม่กินสุกี้เลยเพราะน้ำซุปมีชูรสเยอะ ส้มตำก็กินไม่ได้เพราะใส่ชูรสเยอะและคงไม่มีประโยชน์เท่าไหร่

 

ไปหาหมอเดือนละครั้ง ไปทุกครั้งจะมีการชั่งน้ำหนักดูว่าเราอ้วนขึ้นแค่ไหน และเจ้าตัวเล็กในท้องโตขึ้นแค่ไหนด้วย ครั้งแรกที่ไปหาหมอ เขาเรียกว่าไปฝากท้อง เห็นหมอเอาหูฟังมาแนบท้องเราเพื่อฟังหัวใจเด็ก ปรากฏว่าไม่ได้ยินเพราะเราหิวมาก มีแต่เสียงลำไส้ เลยได้อัลตร้าซาวน์ดู ตอนนั้นท้องได้ 9 อาทิตย์ ได้เห็นอุ๊ก อุ๊ก ขนาด 5 เซ็นดิ้นไปมาอยู่ในท้อง มหัศจรรย์จริง ๆ ได้ยินเสียงหัวใจเขาเต้นตุบ ๆ เร็วเหลือเกินเราจำได้ว่าน้ำตาคลอ ได้อัลตร้าซาวน์อีกครั้งตอนท้องได้ 20 อาทิตย์ หมอบอกว่าหนูเป็นผู้หญิง เห็นแขนขา จมูก ชัดเจน ดีใจจัง ตอนนั้นท้องเริ่มใหญ่และรู้สึกว่าหนูดิ้นมากแล้ว จนท้องได้ 28 อาทิตย์หรือ 7 เดือนนั่นล่ะ ที่หมอเริ่มนัดให้มาหาทุก 2 อาทิตย์ เพราะใกล้คลอดเต็มที ตอนนั้นเดือนมกราคม ท้องใหญ่ อุ้ยอ้าย สามีขับรถไปรับ-ส่ง ที่ทำงานเกือบทุกวันเพราะเดินขึ้นสะพานลอยลำบาก ขึ้นรถเมล์ก็คงอันตราย ถึงตอนนั้นก็ยังนอนหลับสบาย แค่ปัสสาวะบ่อยเท่านั้นเอง

 

ตอนท้องก็มีหลายคนบอกว่าถ้าลูกในท้องเป็นผู้หญิงแม่จะสวย เปล่งปลั่ง มีน้ำมีนวล แต่ถ้าลูกเป็นผู้ชายก็จะโทรม หน้าตาเป็นสิวเป็นฝ้า เราได้ลูกสาวแต่ก็มีคนว่าโทรมเหมือนกันเพราะไม่ใช่คนรักสวยรักงามมาแต่ไหนแต่ไร เขาว่าคนท้องจะท้องผูกง่ายและหลายคนเป็นริดสีดวงเพราะตอนท้องแก่ มดลูกจะไปกดทับลำไส้ ทำให้ลำไส้ไม่ค่อยทำงานเลยท้องผูก เรากลัวมากเพราะปกติก็เสี่ยงต่อการท้องผูกอยู่แล้วด้วยความที่ไม่ค่อยกินผักที่เขาหุงต้มตามท้องตลาด เราเลยป้องกันด้วยการกินผลไม้ทุกวันไม่เว้นวันหยุดราชการ ตั้งแต่มะม่วง (อันนี้ชอบมาก) แตงโม ละมุด ชมพู่ ฝรั่ง (นิ่ม) แตงไทย สัปปะรด แล้วดื่มน้ำวันละประมาณลิตรครึ่ง ท้องไม่ผูกเลย กินนมมากเป็นพิเศษเพราะเขาว่าดีต่อการสร้างกระดูกของเด็ก ปลาและอาหารทะเลก็ได้กินบ้าง น้ำมะพร้าวก็กินเพราะเขาว่าจะทำให้เด็กไม่มีไขและคลอดง่าย นอกจากนี้เราดูหนังฟังเพลง ร้องคาราโอเกะตามปกติ (คือไม่บ่อยตามปกตินะคะ) จนวันสุดท้ายก่อนคลอดเลย

Leave a Comment »

No comments yet.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: