Blossom Stories : Enjoy every minute of life

March 13, 2006

คุณแม่มือใหม่

Filed under: Uncategorized — blossom2219 @ 2:58 pm
แม่โชคดีมากที่ได้ป๊ามาเป็นคู่ชีวิต ตั้งแต่ตอนนอนอยู่ที่โรงพยาบาลจนออกจากโรงพยาบาล ป๊าคอยดูแลหนูอย่างดีและทำได้ดีมากด้วย ตอนนั้นแผลที่ผ่าตัดมายังไม่หายดี น้ำนมจะให้ลูกก็ยังไม่ค่อยจะมี ป๊าช่วยทุกอย่าง ตั้งแต่ชงนม ล้างขวดนม ซักผ้าอ้อม ล้างก้นและอาบน้ำอุ๊ก อุ๊ก ขอยกนิ้วให้เลย ตอนนั้นติดวันหยุดยาวช่วงสงกรานต์เขาก็ช่วยเต็มเม็ดเต็มหน่วย ไม่เคยหนีไปไหน ทำให้แม่รู้สึกอุ่นใจสุด ๆ แต่ป๊าไม่มีสิทธิ์ลาคลอดเหมือนแม่หรอกนะ เขาก็ต้องไปทำงานตอนกลางวัน แม่โชคดีอีกเหมือนกันที่มีคุณยายมาช่วยดูแลอุ๊ก อุ๊ก
 (เพราะดูเหมือนจะไม่มีใครไว้ใจให้แม่อาบน้ำหนูเลย)
 
อย่างที่อุ๊ก อุ๊ก อาจจะเห็นนั่นแหละ คือเราอยู่กันในห้องเล็ก ๆ สามคนพ่อแม่ลูก ส่วนคุณยายคุณตา อากง อาม่า อยู่คนละที่ แต่บ้านคุณตาคุณยายอยู่ห่างจากเราไม่มาก คุณยายเลยรับหน้าที่มาช่วยดูหนูให้
อันเป็นความปรารถนา (บวกกับแผนอันแยบยล) ของแม่ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ซึ่งแม่รู้สึกผิดเหมือนกัน เพราะคุณยายก็แก่แล้ว มีโรคประจำตัวด้วย แต่ก็ยังยอมเสี่ยงชีวิตนั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างมาหาเราที่คอนโดทุกวันเพื่อช่วยดูแลแม่และหนู  ถ้าอุ๊กจะไม่ค่อยรักแม่ก็ไม่เป็นไร แต่ขอให้รักคุณยายมาก ๆ เพราะคุณยายเสียสละเพื่อเราเยอะ แม่รู้ว่าเป็นเพราะคุณยายรักแม่
และรักหนูด้วย ถึงได้ยอมทำและทำได้ขนาดนี้ รักแม่มากนะคะและขอบคุณแม่ทึ่สุด ถ้าคุณยายไม่มา เราคงต้องไปอยู่บ้านอาม่ากัน ซึ่งแม่รู้ดีว่าอาม่าก็รักหนูไม่แพ้คุณยาย แต่แม่อยากอยู่ใกล้คุณยายเพราะแม่รู้ดีว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คุณยายไม่มีวันทิ้งเรา
คุณยายพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อเราสองคน แม่รับรองได้
 ตั้งแต่ท้องจนได้เห็นหน้าหนู แม่บอกได้เลยว่าแม่รู้ซึ้งแล้วว่าความรักของแม่ที่เขาว่ายิ่งใหญ่นั้นมันเป็นยังไง และแม่รู้สึกเป็นเกียรติที่ได้มีโอกาสรู้สึกแบบนี้ และได้ทำหน้าที่แม่กับเขาบ้าง
(ถึงแม่จะทำอย่างเก้ ๆ กัง ๆ เต็มทีในตอนแรก)
 คุณยายไม่ได้มาอยู่กับเราทั้งวันทั้งคืนนะลูก เฉพาะตอนกลางวัน เวลา
ทำงานเท่านั้น ประมาณ 9 โมงเช้าถึงห้าโมงเย็น ฟังเหมือนแป๊บเดียว แต่อาจจะยาวนานแล้วสำหรับคุณยาย และนับเป็นบุญของแม่อย่างมากแล้ว อีกอย่างแม่ก็รู้ว่าคุณยายมีคุณตาต้องคอยดูแลด้วย เสาร์อาทิตย์และวันหยุดราชการซึ้งป๊าและแม่ไม่ได้ทำงานนั้น แม่จะพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะไม่รบกวนคุณยายเลย เพราะแม่อยากให้คุณยายได้พักผ่อนเต็มที่
 ช่วงสามเดือนแรกที่แม่ยังไม่ได้กลับไปทำงานนี้ แม่มีโอกาสได้ไปซื้อเสื้อผ้าของใช้ให้หนู ไปตัดผม ออกกำลังกาย (เพื่อลดน้ำหนัก) บ้างเพราะมีคุณยายช่วยดูหนูให้ ตอนกลางคืนแม่กับป๊ารับมือกันเองซึ่งแม่ก็ยอมซูฮกตัวเองเหมือนกันที่ผ่านมาได้ เพราะตอนเดือนแรก อุ๊ก อุ๊ก ร้องให้เก่งจัง บางทีแม่อยากร้องไห้ตามไปด้วยเพราะไม่รู้จะช่วยหนูยังไง แม่เข้าใจว่าเป็นธรรมชาติของทารกแรกเกิด คงแปลกที่ กลัว สับสน แม่กับป๊าตื่นกันมาช่วยดูหนู ซึ่งบางทีร้องจนถึงตีสี่ตีห้าก็มืกว่าจะหลับลงได้ ป๊าแทบไม่มีแรงตื่นไปทำงานแต่ก็ต้องไป แม่สงสารป๊าน่าดู แม่ก็แทบเดี้ยง
พอเห็นคุณยายมาตอนเช้า รู้สึกว่าสวรรค์มีจริง
 พอช่วงเดือนที่สองสามนี่เริ่มอยู่ตัวบ้าง อุ๊กกินนมเก่ง คุณยายก็ขยันป้อนด้วย จากที่กลับมาบ้านแค่สองกิโลครึ่ง ตอนนี้อุ๊กหนังห้ากิโล จ้ำม่ำสุด ๆ อุ๊กเริ่มอ้อแอ้ และยิ้มแล้วด้วย แม่ตื่นเต้นจัง ช่วงสามเดือนแรกนี่แม่พยายามไม่พาอุ๊กออกไปไหนเลย เพราะหนูดูบอบบางเหลือเกิน กลัวสภาพแวดล้อมข้างนอกจะทำให้หนูไม่สบาย คุณยายกับแม่ก็เลยเลี้ยงกันแต่ในห้องเล็ก ๆ ของเรานั่นล่ะ ซึ่งอุ๊กก็โอเค

1 Comment »

  1. อ่านแร้ววซึ้งจังอ่า…

    Comment by varawan — March 16, 2006 @ 7:09 pm | Reply


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: